تُهی پای رفتن، بِه از کفش تَنگ

بازدید : 63
03 آذر 1400
100 / 5.6
 

معنای ظاهری این ضرب المثل یعنی با پای برهنه راه رفتن و کفش نداشتن بهتر از داشتن و پوشیدن کفشی است که اندازه پا نباشد و پوشیدن آن اذیت کننده باشد. این معنا تمثیلی است از تمام وضعیت هایی که داشتن یک چیز، ضرر و زیانش بیشتر از نداشتنش باشد. مثلا تنها بودن بهتر از داشتن دوستی است که با حقارتش برای تو آزار و سختی به همراه می‌آورد یا مادیات زیاد و تجملات به زحمتش نمی‌ارزد. ریشه ی ضرب المثل تهی پای رفتن به از کفش تنگ، مصراعی از این بیت سعدی است: تهی پای رفتن بِه از کفش تنگ / بلای سفر بِه که در خانه جنگ

مجموعه : فرهنگ ها، آداب و رسوم
ارسال کننده: مهناز یزدانی (مرکز فارس fars.irib.ir)
کلمات کليدي :



رسانه های مرتبط