بیننده گرامی، شما هم می توانید عکس ها و آثار صوتی و تصویری مورد علاقه خود را در نگاه به اشتراک بگذارید. لطفا از اینجا
(http://negahmedia.ir/member)
شروع کنید

خانه | شهر ها | روستاها | اماکن زیارتی | اماکن تاریخی | جاذبه های طبیعی | موزه ها | فرهنگ محلی | صنایع دستی | مشاهیر استان



استان تهران / شهرها / شهر ری (انگلیسی)

بازدید : 501
26 بهمن 1393
100 / -0.9
 

ری‌ یكی‌ از قدیمی‌ترین‌ و متمدن‌ترین‌ شهرهای‌ جهان‌ است‌. در كتاب‌ اوستا از ری‌ به‌ عنوان‌ یكی‌ از شهرهای‌ باشكوه‌ یاد گردیده‌ است‌. لذا با توجه‌ به‌ اینكه‌ تألیف‌ اوستا را 6 قرن‌ قبل‌ از میلاد مسیح‌ می‌دانند ؛ قدمت‌ تاریخی‌ این‌ شهر معلوم‌ می‌گردد .ری‌ مدت‌ها مركز حكومت‌ روحانی‌ زرتشتی‌ بوده‌ است‌. همچنانكه‌ خواهیم‌ گفت‌ آتشكده‌هایی‌ نیز در این‌ شهر وجود داشته‌ است‌ . در كتیبه‌ی‌ بیستون‌ نام‌ ری‌ راگا Ragau ذكر شده‌ است‌ و در كتاب‌ تورات‌ از این‌ شهر به‌ نام‌ راگس‌ Rages یاد شده‌ است‌ و اروپائیان‌ آن‌ را «راژس‌» می‌نامند. در زمان‌ قبل‌ از اسلام‌ مردم‌ عرب‌ به‌ ری‌ «ارازی‌» می‌گفته‌اند و پس‌ از آن‌ نام‌ ری‌ بر آن‌ نهادند . ری‌ باستان‌ از ری‌ كنونی‌ بسیار وسیع‌تر بوده‌ است‌. اما در طول‌ تاریخ‌ با توجه‌ به‌ موقعیت‌ استراتژیكی‌ این‌ شهر ،جنگ‌ها و لشكركشی‌هایی‌ در این‌ شهر صورت‌ گرفته‌ است‌ كه‌ سبب‌ تخریب‌ و تحلیل‌ رفتن‌ قسمت‌های‌ زیادی‌ از آن‌ شده‌ است‌ . درباره‌ی‌ بنای‌ نخستین‌ شهر ری‌ اقوال‌ متعددی‌ وجود دارد. بعضی‌ بنای‌ ری‌ را به‌ شیث‌ پیامبر ،فرزند آدم‌ (علیه السلام)، نسبت‌ داده‌اند و برخی‌ به‌ فرزند نوح‌ (علیه السلام) كه‌ «روی‌» یا «راز» یا «ری‌» نام‌ داشته‌ و برخی‌ دیگر... .به‌ هرحال‌ به‌ جرأت‌ می‌توان‌ اذعان‌ داشت‌ كه‌ ری‌ قدمتی‌ فراتر از تاریخ‌ دارد. قدمتی‌ كه‌ براساس‌ سفالهایی‌ كه‌ باستان‌ شناسان‌ در ری‌ یافته‌اند به‌ 4000 تا 6000 سال‌ قبل‌ از میلاد مسیح‌ می‌رسد. (1) و آن‌ چنانكه‌ تاریخ‌ سخن‌ می‌گوید، ساكنین‌ اولیه‌ی‌ ری‌، آریایی‌ها بوده‌اند كه‌ به‌ ایران‌ مهاجرت‌ نموده‌اند. در عهد ساسانیان‌ ری‌ به‌ عنوان‌ شهر مقدس‌ مورد احترام‌ همگان‌ بوده‌ است‌. آیین‌ زرتشتی‌ كه‌ در این‌ دوران‌ رسماً به‌ ایران‌ وارد شد و به‌ عنوان‌ آیین‌ مذهب‌ مردم‌ رسمیت‌ یافت‌ ؛ تا زمان‌ ظهور اسلام‌ ادامه‌ داشت‌. در این‌ مدت‌ ری‌ به‌ عنوان‌ مركز دینی‌ زرتشتیان‌ به‌ شمار می‌رفت‌. آنان‌ دست‌ به‌ تأسیس‌ آتشكده‌هایی‌ در شهرهای‌ مختلف‌ از جمله‌ شهر ری‌ زده‌ بودند. كه‌ اكنون‌ آثار آن‌ به‌ جای‌ مانده‌ است‌. برخی‌ از مورخان‌ احتمال‌ می‌دهند كه‌ زرتشت‌ ـ پیامبر ایران‌ باستان‌ ـ در ری‌ متولد شده‌ باشد. برخی‌ دیگر معتقدند محل‌ تولد وی‌ آذربایجان‌ (ارومیه‌) بوده‌ است‌ . بعد از ظهور اسلام‌ و گسترش‌ این‌ دین‌ آسمانی‌، مسلمانان‌ به‌ ایران‌ حمله‌ ور شدند و آن‌ را از آیین‌ زرتشتی‌ پاك‌ نمودند. آتشكده‌ها را ویران‌ ساختند و مردم‌ را به‌ دین‌ آسمانی‌ اسلام‌ فرا خواندند. ری‌ نیز در زمان‌ خلافت‌ خلیفه‌ دوم‌ به‌ دست‌ سپاهیان‌ اسلام‌ افتاد و جزء مهمترین‌ بلاد اسلامی‌ شد و در زمان‌ خلیفه‌ی‌ سوم‌ مردم‌ به‌ طور كامل‌ به‌ دین‌ اسلام‌ گرویدند .یعنی‌ قریب‌ به‌ 35 سال‌ بعد از بعثت‌ پیامبر اسلام‌ مردم‌ ری‌ به‌ دین‌ آسمانی‌ چنگ‌ زدند. این‌ شهر در طول‌ تاریخ‌ اسلام‌ همواره‌ یكی‌ از مهمترین‌ سرزمین‌های‌ اسلامی‌ بوده‌ است‌. اكثر دانشمندان‌ مسلمان‌ یا اهل‌ این‌ دیار بوده‌اند و یا در این‌ دیار به‌ درجات‌ والای‌ علمی‌ رسیده‌اند و سبب‌ خدمات‌ ارزنده‌ای‌ برای‌ مسلمانان‌ جهان‌ شده‌اند . تلخ‌ترین‌ حادثه‌ی‌ تاریخ‌ اسلام‌ كه‌ همانا ریخته‌ شدن‌ خون‌ مظلومانه‌ی‌ حسین‌ بن‌ علی‌ (علیه السلام) است‌ ،به‌ خاطر دست‌ یافتن‌ به‌ حكومت‌ ری‌ بود. اگر وعده‌ی‌ حكومت‌ ری‌ عقل‌ را از سر عمربن‌ سعد نمی‌ربود ،چگونه‌ جرأت‌ می‌كرد به‌ جنگ‌ فرزند رسول‌ الله‌ برود كه‌ سرانجام‌ به‌ این‌ امید واهی‌ كه‌ حكومت‌ ری‌ به‌ او واگذار می‌شود سر مبارك‌ ابی‌ عبدالله‌ را نزد یزید آورد ؛ اما او این‌ آرزو را با خود به‌ گور برد . ری‌ پس‌ از گرایش‌ به‌ اسلام‌ با توجه‌ به‌ لشكر كشی‌هایی‌ كه‌ توسط‌ مسلمانان‌ به‌ این‌ شهر صورت‌ گرفت‌ ،دچار ویرانی‌ و خرابی‌ شده‌ بود. كه‌ بعدها در زمان‌ خلافت‌ عباسیان‌ بنای‌ این‌ شهر توسط‌ محمد عباسی‌ وسعت‌ یافت‌ و بازسازی‌ شد. در این‌ زمان‌ محمد عباسی‌ كه‌ رهسپار خراسان‌ بود ، مدتی‌ در ری‌ اتراق‌ نمود و دست‌ به‌ احداث‌ بنای‌ محمدیه‌ در جنوب‌ كوه‌ ری‌ (بی‌ بی‌ شهر بانوی‌ فعلی‌) زد كه‌ یكی‌ از مهمترین‌ بناهای‌ ری‌ قدیم‌ به‌ شمار می‌رود،«ری‌ در این‌ دوران‌ از حیث‌ وسعت‌ و كثرت‌ جمعیت‌ نسبت‌ به‌ دوره‌های‌ قبل‌ پیشرفت‌ بسیاری‌ كرده‌ بود، به‌ طوری‌ كه‌ شهر ری‌ را در قرن‌ سوم‌ پرجمعیت‌ترین‌ شهر آسیا می‌دانستند.» (2) با روی‌ كار آمدن‌ عباسیان‌ و سقوط‌ بنی‌ امیه‌ ،جو اختناق‌ آوری‌ كه‌ در زمان‌ بنی‌ امیه‌ برای‌ شهرهای‌ مختلف‌ و من‌ جمله‌ ری‌ ایجاد شده‌ بود از بین‌ رفت‌ و مردم‌ ری‌ از زیر فشارها آزاد شدند و كم‌ كم‌ عده‌ای‌ از فضلا و مردم‌ شیعی‌ مذهب‌ ری‌ كه‌ تا آن‌ زمان‌ مخفیانه‌ زندگی‌ می‌كردند به‌ ترویج‌ عقاید شیعی‌ و طرفداری‌ از ائمه‌ پرداختند. همزمان‌ چهار تن‌ از امامان‌ معصوم‌ امام‌ صادق‌ (علیه السلام‌‌) ،امام‌ موسی‌ كاظم‌ (علیه السلام‌‌) ،امام‌ رضا (علیه السلام‌) ،امام‌ هادی‌ (علیه السلام‌‌)، امام‌ به‌ ترتیب‌ به‌ امامت‌ رسیدند. در این‌ میان‌ تعدادی‌ از اهالی‌ اصیل‌ ری‌ كه‌ شیعه‌ی‌ ناب‌ و ملقب‌ به‌ «رازی‌» بودند و شمار آنها حدود 25 تن‌ بودند ، به‌ پشتیبانی‌ از امامان‌ معصوم‌ پرداختند ،به‌ فضایل‌ آن‌ها در میان‌ مردم‌ شهرهای‌ مختلف‌ همت‌ گماردند و كم‌ كم‌ پایه‌های‌ تشیع‌ را در ری‌ بنا نهادند . در چنین‌ هنگامه‌ای‌ كه‌ عقاید شیعی‌ در ری‌ رسوخ‌ پیدا نمود و قشری‌ فرزانه‌ و آگاه‌ از تشیع‌ در این‌ شهر پا گرفت‌ ، امام‌ هادی‌ (علیه السلام) كه‌ در مدینه‌ امامت‌ می‌كرد، حضرت‌ عبدالعظیم‌ الحسنی‌ را به‌ نمایندگی‌ از خود به‌ ری‌ فرستاد تا به‌ ترویج‌ هرچه‌ بیشتر مذهب‌ تشیع‌ بپردازد و مردم‌ آن‌ دیار را هر چه‌ بیشتر با معارف‌ دینی‌ و قرآنی‌ آشنا كند . گسترش‌ كامل‌ تشیع‌ در ری‌ همچنانكه‌ برخی‌ از مورخان‌ اذعان‌ داشته‌اند در سال‌ 275 هجری‌ بوده‌ است‌ كه‌ به‌ توسط‌ ابوالحسن‌ مادرانی‌ كه‌ در زمان‌ معتمد عباسی‌ حاكم‌ ری‌ بوده‌ ،انجام‌ گرفته‌ است‌. وی‌ كه‌ خود شیعه‌ بوده‌، هنگام‌ غلبه‌ بر ری‌ تشیع‌ را در ری‌ آشكار ساخته‌ و شیعیان‌ را مورد اكرام‌ قرار داده‌ است‌ .مردم‌ نیز با تألیف‌ كتابهایی‌ پیرامون‌ این‌ موضوع‌ به‌ تبیین‌ هر چه‌ بیشتر تشیع‌ پرداختند. (3) ری‌ در آغاز قرن‌ چهارم‌ پایتخت‌ آل‌ زیار بود. مرداویچ‌ دیلمی‌ ،شاه‌ خاندان‌ زیار ،ری‌ را پایتخت‌ خود ساخت‌ و آن‌ را توسعه‌ بخشید. اما در همان‌ هنگام‌ دولتی‌ روی‌ كار آمد به‌ نام‌ آل‌ بویه‌ ،بنیانگذار این‌ خاندان‌ كه‌ سه‌ برادر بنامهای‌ علی‌ ،حسن‌ و احمد بودند ،ابتدا به‌ مرداویچ‌ دیلمی‌ پیوستند. لكن‌ پس‌ از چندی‌ بنای‌ مخالفت‌ با او را نهادند و حكومتی‌ مستقل‌ تشكیل‌ دادند. آل‌ بویه‌ گرایشات‌ شدید شیعی‌ داشتند و به‌ همین‌ خاطر در زمان‌ آنها تشیع‌ بیش‌ از پیش‌ در جهان‌ اسلام‌ گسترش‌ یافت‌. آل‌ بویه‌ ری‌ را مركز سیاسی‌ و فرهنگی‌ خود قرار داده‌ بودند و همین‌ امر سبب‌ شد تا دانشمندان‌ و ادبای‌ بسیاری‌ از این‌ شهر برخیزند .از جمله‌ی‌ این‌ اندیشمندان‌ صاحب‌ بن‌ عباد بود كه‌ در ری‌ به‌ وزارت‌ آل‌ بویه‌ رسید . در زمان‌ آل‌ بویه‌ ،ری‌ از حیث‌ وسعت‌ تمدن‌، گسترش‌ فراوانی‌ یافت‌ ،اما در سال‌ 420 هجری‌ سلطان‌ محمود غزنوی‌ با یك‌ حمله‌ی‌ ناجوانمردانه‌ فجایع‌ و ناملایمات‌ بی‌ شماری‌ در این‌ شهر به‌ وجود آورد ؛ وی‌ به‌ كشتار بی‌ رحمانه‌ی‌ شیعیان‌ دست‌ زد و به‌ فرمان‌ وی‌ دویست‌ چوبه‌ی‌ دار برپا كردند و بزرگان‌ شیعه‌ را به‌ دار كشیدند. (4) وی‌ همچنین‌ دستور داد تا تمام‌ كتابهایی‌ كه‌ پیرامون‌ مذهب‌ تشیع‌ ،فلسفه‌ و نجوم‌ و... در كتابخانه‌ی‌ صاحب‌ بن‌ عباد در آن‌ شهر وجود داشت‌، سوزانده‌ شود كه‌ بر اثر این‌ عمل‌ نابخردانه‌ بسیاری‌ از كتاب‌های‌ مهم‌ و كم‌ نظیر علمی‌ و مذهبی‌ سوزانده‌ شد و از بین‌ رفت‌ . در سال‌ 431 هجری‌ طایفه‌ای‌ از تركان‌ غزبنام‌ سلجوقیان‌ بر مسعود غزنوی‌ شوریدند و حكومت‌ ایران‌ را به‌ دست‌ گرفتند و به‌ زودی‌ بر نواحی‌ بسیاری‌ از جهان‌ اسلام‌ تسلط‌ یافتند. اینان‌ نیز همچون‌ غزنویان‌ و سامانیان‌ روحیه‌ی‌ شیعه‌ ستیزی‌ داشتند .و در این‌ امر دست‌ به‌ افراط‌ زدند. ری‌ نیز در این‌ زمان‌ زیر سلطه‌ی‌ آنان‌ قرار داشت‌. اكثر پادشاهان‌ سلجوقی‌ ری‌ را به‌ عنوان‌ پایتخت‌ خود انتخاب‌ می‌كردند. جنگ‌های‌ كلامی‌ و مذهبی‌ میان‌ اشاعره‌ و معتزله‌ در ری‌ همچنان‌ وجود داشت‌ و در بسیاری‌ از موارد، شیعیان‌ مظلوم‌ واقع‌ می‌شدند و اذیت‌ و آزار می‌دیدند . در قرون‌ پنجم‌ و ششم‌ هجری‌ عمدتاً طرفداران‌ سه‌ مذهب‌ شیعه‌ ،حنفی‌ و شافعی‌ در ری‌ وجود داشتند كه‌ در این‌ میان‌ شیعیان‌ بیشتر بودند و سپس‌ حنفی‌ها و بعد از آن‌ شافعی‌ها به‌ ترتیب‌ بیشترین‌ جمعیت‌ را به‌ خود اختصاص‌ داده‌ بودند. شیعیان‌ در جنوب‌ ،شافعی‌ها در مركز و حنفی‌ها در شمال‌ شرقی‌ ری‌ سكونت‌ داشته‌اند . بدین‌ ترتیب‌ آنچنان‌ كه‌ تاریخ‌ به‌ ما می‌گوید ری‌ از قرن‌ چهارم‌ تا هفتم‌ درگیر و دار اختلافات‌ شدید مذهبی‌ بوده‌ است‌ ،ناگفته‌ نماند كه‌ ری‌ به‌ دلیل‌ موقعیت‌ استراتژیكی‌ و قرار گرفتن‌ در مسیر جاده‌ی‌ ابریشم‌ و همچنین‌ پایتخت‌ بودن‌ بسیاری‌ از خاندان‌های‌ سلطنتی‌ در طول‌ تاریخ‌ ،در جاده‌ی‌ ترقی‌ و عظمت‌ افتاد كه‌ عده‌ای‌ آن‌ را عروس‌ شهرهای‌ ایران‌ نامیدند. اما متأسفانه‌ در حمله‌ی‌ هولناك‌ مغول‌ به‌ ایران‌ (اوایل‌ قرن‌ هفتم‌) ری‌ بیش‌ از هر شهری‌ از شهرهای‌ ایران‌ صدمه‌ دید. كشتار فجیعی‌ كه‌ مغولان‌ در ری‌ انجام‌ دادند در تاریخ‌ دنیا نظیر ندارد. در مدت‌ یك‌ هفته‌ 700 هزار نفر از مردم‌ شهر توسط‌ لشكریان‌ مغول‌ قتل‌ عام‌ شدند. در این‌ حمله‌ بخش‌ اعظم‌ شهر تخریب‌ شد. چند سال‌ بعد از این‌ حمله‌ (سال‌ 786 هجری‌) تیمور تاتار نیز به‌ ری‌ حمله‌ ور شد و همزمان‌ زلزله‌ای‌ شدید روی‌ داد و ری‌ بیش‌ از پیش‌ ویران‌ شد و از مقام‌ شهری‌ عظیم‌ به‌ مخروبه‌ای‌ محقر تنزل‌ نمود. این‌ اختلافات‌ مذهبی‌ و قومی‌ چنان‌ شدید بود كه‌ فكر مرمت‌ و بازسازی‌ شهر از اذهان‌ اهالی‌ ری‌ به‌ كلی‌ محو شده‌ بود. تنها محلی‌ كه‌ در این‌ زمان‌ از دست‌ خرابی‌ و تعرض‌ به‌ دور ماند، قبور شریف‌ حضرت‌ عبدالعظیم‌ (علیه السلام‌‌) و امام‌ زادگان‌ مجاور بود . در عهد صفویان‌ ـ قرن‌ یازدهم‌ هجری‌ ـ ری‌ به‌ صورت‌ یك‌ ده‌ كوچك‌ درآمد و تهران‌ كه‌ تا آن‌ زمان‌ یكی‌ از روستاهای‌ اطراف‌ ری‌ به‌ شمار می‌رفت‌ وسعت‌ یافت‌ و به‌ صورت‌ شهری‌ بزرگ‌ درآمد و ری‌ در زبان‌ عامه‌ به‌ شاه‌ عبدالعظیم‌ تغییر نام‌ داد. در زمان‌ صفویه‌ كه‌ مذهب‌ رسمی‌ كشور شیعه‌ بود ،سایر فرقی‌ كه‌ در ری‌ بودند ـ حنفی‌ و شافعی‌ ـ برچیده‌ شدند و تشیع‌ به‌ صورت‌ رسمی‌ و عمومی‌ بر ری‌ حاكم‌ شد كه‌ تا كنون‌ نیز به‌ همین‌ منوال‌ می‌باشد . در جریان‌ انقلاب‌ مشروطه‌ ری‌ همواره‌ پناهگاه‌ و مأمن‌ مشروطه‌ خواهان‌ بوده‌ است‌ و بسیاری‌ از علما همراه‌ مردم‌ علیه‌ حكومت‌ قاجاریه‌ دست‌ به‌ تحصن‌ می‌زدند .ری‌ به‌ خاطر قرار گرفتن‌ در مسیر راه‌ ابریشم‌ در طول‌ تاریخ‌ همواره‌ اهمیت‌ تجاری‌ داشته‌ است‌ . علاوه‌ بر آن‌ ری‌ همواره‌ یك‌ شهر صنعتی‌ بوده‌ و صنایع‌ سفال‌ سازی‌ و كاشی‌ سازی‌ از زمان‌های‌ ماقبل‌ تاریخ‌ در این‌ شهر وجود داشته‌ و ظروف‌ سفالین‌ همچون‌ كاسه‌ ،گلدان‌ و... در آن‌ ساخته‌ می‌شده‌ و روی‌ این‌ ظروف‌ توسط‌ لعاب‌هایی‌ پوشانده‌ می‌شده‌ و نقاشی‌های‌ ظریفی‌ بر روی‌ آنها حك‌ می‌شده‌ است‌. ری‌ محل‌ ضرب‌ سكه‌ هم‌ بوده‌ كه‌ به‌ جرأت‌ می‌توان‌ اذعان‌ داشت‌ كه‌ ری‌ ،بعد از اسلام‌ مهمترین‌ ضرابخانه‌ی‌ عراق‌ عجم‌ بوده‌ و سكه‌های‌ متعددی‌ از جنس‌ طلا و نقره‌ در آنجا ضرب‌ می‌شده‌ است‌ . ری‌ یكی‌ از بزرگترین‌ شهرهای‌ دنیای‌ قدیم‌ بوده‌ است‌ ،هم‌ از حیث‌ تمدن‌ و هم‌ از حیث‌ وسعت‌ و جمعیت‌، كه‌ این‌ مهم‌ در دوران‌ حكومت‌ آل‌ بویه‌ به‌ نهایت‌ خود رسید. سبك‌ معماری‌ ساختمان‌های‌ این‌ شهر در اوایل‌ قرون‌ هجری‌ از نظر ظرافت‌ و زیبایی‌ اعجاب‌ آور بوده‌ است‌ . بقعه‌ی‌ حضرت‌ عبدالعظیم‌ (علیه السلام‌‌) كه‌ قدمت‌ بنای‌ آن‌ به‌ قرن‌ سوم‌ هجری‌ می‌رسد از معدود بناهایی‌ است‌ كه‌ از شهر باستانی‌ ری‌ باقی‌ مانده‌ است‌. این‌ بنا در دوره‌ی‌ قاجاریه‌ مرمت‌ و بازسازی‌ شد . ری‌ از نظر فرهنگی‌ پیشرفت‌ فراوانی‌ داشته‌ است‌. وجود كتابخانه‌های‌ بزرگ‌ ،مدارس‌ و حوزه‌های‌ علمی‌ و همچنین‌ استادان‌ و عالمان‌ بزرگ‌ و فرزانه‌ در این‌ شهر موجب‌ شده‌ است‌ كه‌ این‌ شهر در طول‌ تاریخ‌ سبب‌ خدمات‌ ارزنده‌ی‌ علمی‌ به‌ جهان‌ اسلام‌ و غیر اسلام‌ باشد و مهد عالمان‌ و اندیشمندان‌ فرهیخته‌ گردد. همچنین‌ وجود مساجد ،مناره‌ها و خانقاههای‌ بسیار متعدد ،موجب‌ گردیده‌ كه‌ ری‌ همواره‌ از مراكز عمده‌ فرهنگی‌ به‌ شمار آید. ری‌ در زمان‌های‌ مختلف‌ محل‌ زندگی‌ ابرار و شخصیت‌های‌ بزرگ‌ مذهبی‌ و همچنین‌ محل‌ رفت‌ و آمد و تحصیل‌ دانشمندان‌ و عالمان‌ بزرگ‌ بوده‌ است‌ .مزار بسیاری‌ از شخصیت‌های‌ عالی‌ مقام‌ نیز در این‌ شهر می‌باشد. لذا ما در اینجا برآنیم‌ تا اجمالاً به‌ شرح‌ زندگانی‌ ،وفات‌ و چگونگی‌ خدمات‌ ارزنده‌ی‌ دینی‌ و علمی‌ آنان‌ بپردازیم‌ . 1ـ حضرت‌ عبدالعظیم‌ الحسنی‌ معروف‌ به‌ سیدالكریم‌ فرزند عبدالله‌ ،فرزند علی‌ بن‌ حسن‌ ،فرزند حسن‌ بن‌ زید ،فرزند زیدبن‌ حسن‌ (علیه السلام‌‌) ،فرزند علی‌ ابن‌ ابیطالب‌ می‌باشد كه‌ ریشه‌ی‌ او با چهار واسطه‌ به‌ امام‌ حسن‌ (علیه السلام‌‌) و با پنج‌ واسطه‌ به‌ حضرت‌ علی‌ (علیه السلام‌‌) می‌رسد. در سال‌ 173 قمری‌ در مدینه‌ متولد شد و در دوران‌ ولایت‌ امامان‌ هشتم‌ و نهم‌ و دهم‌ كسب‌ فیض‌ نمود. حضرت‌ عبدالعظیم‌ (علیه السلام‌‌) احادیث‌ فراوانی‌ را از امام‌ جواد و امام‌ هادی‌ (علیه السلام‌‌) نقل‌ نموده‌ است‌. از تألیفات‌ ایشان‌ كتاب‌های‌ «خطب‌ امیرالمؤمنین‌» و «روز و شب‌» را می‌توان‌ نام‌ برد. حضرت‌ عبدالعظیم‌ (علیه السلام‌‌) آگاه‌ و آشنا به‌ معارف‌ دین‌ و احكام‌ قرآن‌ و اسلام‌ بود. وی‌ از حكومت‌ زمان‌ خود بیمناك‌ شد و مورد تهدید دشمنان‌ قرار گرفت‌ و به‌ همین‌ خاطر از دیار خویش‌ (مدینه‌) هجرت‌ نمود و پس‌ از مدتی‌ اقامت‌ در شهرهای‌ مختلف‌ ، رهسپار ری‌ شد و در خانه‌ی‌ یكی‌ از شیعیان‌ ساكن‌ شد و مخفیانه‌ به‌ زندگی‌ خود ادامه‌ می‌داد. روزها روزه‌ می‌گرفت‌ و شب‌ها نیز به‌ عبادت‌ و راز و نیاز با پروردگار مشغول‌ می‌شد و گاهی‌ به‌ طور ناشناس‌ از خانه‌ بیرون‌ می‌آمد و به‌ زیارت‌ قبری‌ كه‌ اكنون‌ مقابل‌ قبراوست‌ (امام‌ زاده‌ حمزه‌) می‌رفت‌. در این‌ هنگام‌ طولی‌ نكشید كه‌ خبرآمدن‌ آن‌ حضرت‌ به‌ گوش‌ شیعیان‌ و محبان‌ اهل‌ بیت‌ (علیه السلام‌‌) رسید و دوستداران‌ وی‌ كم‌ كم‌ با ایشان‌ رابطه‌ برقرار كردند و از محضر او كسب‌ علم‌ و دانش‌ می‌نمودند. بعد از مدتی‌ امام‌ هادی‌ (علیه السلام‌‌) او را رسماً به‌ نمایندگی‌ خود در شهر ری‌ منسوب‌ كرد. سرانجام‌ وی‌ در سال‌ 252 قمری‌ در سن‌ 79 سالگی‌ در شهر ری‌ وفات‌ یافت‌ . از امام‌ هادی‌ (علیه السلام‌‌) روایت‌ است‌ كه‌ زیارت‌ او (حضرت‌ عبدالعظیم‌) همانند زیارت‌ امام‌ حسین‌ (علیه السلام‌‌) در كربلا است‌ . 2ـ امام‌ زاده‌ حمزه‌ (علیه السلام‌‌) از فرزندان‌ امام‌ موسی‌ كاظم‌ میباشد .مقبره‌ی‌ ایشان‌ در جوار حضرت‌ عبدالعظیم‌ و در جنوب‌ غربی‌ آن‌ واقع‌ است‌ . 3ـ در قسمت‌ شمال‌ شرق‌ مرقد حضرت‌ عبدالعظیم‌ (علیه السلام‌‌) بارگاهی‌ قرار گرفته‌ است‌ كه‌ متعلق‌ به‌ امام‌ زاده‌ طاهر می‌باشد. امام‌ زاده‌ طاهر از عالمان‌ و عارفان‌ بوده‌ و از نوادگان‌ امام‌ زین‌ العابدین‌ (علیه السلام‌‌) می‌باشد. متأسفانه‌ تاریخ‌ دقیق‌ تولد و وفات‌ آنان‌ مشخص‌ نیست‌ . 4ـ ابوالفتوح‌ رازی‌ ،كه‌ از دانشمندان‌ و علماء بزرگ‌ اسلام‌ می‌باشد، در سال‌ 480 هجری‌ در نیشابور متولد شده‌ است‌. مدت‌ مدیدی‌ در ری‌ زندگی‌ كرده‌ است‌ و به‌ تعلیم‌ و تشریح‌ قرآن‌ و احكام‌ اسلام‌ مشغول‌ بوده‌ و در حدود سال‌ 552 هجری‌ در سن‌ 72 سالگی‌ رحلت‌ نمود .مزار وی‌ در صحن‌ امام‌ زاده‌ حمزه‌ و در قسمت‌ شرقی‌ مقبره‌ی‌ حضرت‌ عبدالعظیم‌ (علیه السلام‌‌) قرار دارد. وی‌ صاحب‌ كتاب‌ گرانقدر «روض‌ الجنان‌ فی‌ تفسیر القرآن‌» می‌باشد . 5ـ محمد علی‌ بن‌ بابویه‌ ملقب‌ به‌ «شیخ‌ صدوق‌» از دانشمندان‌ بزرگ‌ فقه‌ و حدیث‌ و رجال‌ بوده‌ است‌. وی‌ در سال‌ 311 هجری‌ در قم‌ متولد شد. وی‌ رفت‌ و آمدی‌ نیز به‌ شهر ری‌ داشته‌ است‌ و پس‌ از چندی‌ حوزه‌ی‌ علمی‌ را در شهر ری‌ تأسیس‌ نمود و خود به‌ تدریس‌ فقه‌ و حدیث‌ در آن‌ مشغول‌ شد. افراد زیادی‌ از سراسر بلاد اسلامی‌ به‌ زیارت‌ وی‌ می‌شتافتند و از علم‌ و فضیلت‌ او بهره‌مند می‌شدند و بالاخره‌ وی‌ در سال‌ 381 هجری‌ در ری‌ رحلت‌ نمود. مزار وی‌ در همان‌ شهر قرار دارد . 6ـ محمد بن‌ یعقوب‌ كلینی‌ رازی‌ ،صاحب‌ كتاب‌ نفیس‌ و گرانقدر «اصول‌ كافی‌» ؛ وی‌ در اواسط‌ قرن‌ سوم‌ هجری‌ در قریه‌ی‌ كلین‌ ،از توابع‌ ری‌ ،تولد یافت‌. وی‌ نیز در ری‌ به‌ تحصیل‌ علوم‌ دینی‌ پرداخت‌ و پس‌ از مدتی‌ فقیه‌ شیعیان‌ ری‌ شد. در سال‌ 329 ه .در بغداد وفات‌ یافت‌ . 7ـ قطب‌ الدین‌ رازی‌ ،اهل‌ ورامین‌ ری‌ بوده‌ است‌ .وی‌ یكی‌ از برجستگان‌ و عالمان‌ زمان‌ خود بود كه‌ در فقه‌ و فلسفه‌ و علوم‌ عقلی‌ نظیر نداشت‌. تولد وی‌ در ری‌ بوده‌ است‌ و در سال‌ 766 در دمشق‌ رحلت‌ یافت‌ و در همانجا به‌ خاك‌ سپرده‌ شد . 8ـ محمد بن‌ زكریای‌ رازی‌ ،یكی‌ از بزرگترین‌ و مشهورترین‌ شیمیدانان‌ و طبیبان‌ مسلمان‌ می‌باشد. در سال‌ 251 قمری‌ در ری‌ تولد یافت‌. وی‌ در سن‌ 40 سالگی‌ كه‌ طبیبی‌ متبحر گشته‌ بود ،مدتی‌ ریاست‌ بیمارستان‌ را به‌ عهده‌ گرفت‌ ،اما پس‌ از آن‌ به‌ بغداد سفر كرد و عهده‌دار اداره‌ی‌ یك‌ بیمارستان‌ شد و پس‌ از چندی‌ مجدداً به‌ ری‌ بازگشت‌ و به‌ عنوان‌ استادی‌ بزرگ‌ و شناخته‌ شده‌ شاگردان‌ زیادی‌ در مجلس‌ درس‌ او حاضر می‌شدند. وی‌ كاشف‌ الكل‌ می‌باشد. از كتاب‌های‌ ارزنده‌ی‌ ایشان‌ كتاب‌ «الحاوی‌» است‌ كه‌ یكی‌ از بزرگترین‌ آثار پزشكی‌ دنیای‌ قدیم‌ می‌باشد. رازی‌ در سال‌ 313 ه .در ری‌ از دنیا رفت‌ . 9ـ محمد بن‌ جریر طبری‌، از مورخان‌ بزرگ‌ مسلمان‌ می‌باشد كه‌ مدتی‌ در ری‌ نزد دو تن‌ از علما و فقهای‌ بزرگ‌ به‌ نام‌های‌ محمدبن‌ حمید رازی‌ و احمدبن‌ حماد كه‌ ساكن‌ این‌ شهر بودند كسب‌ علم‌ و دانش‌ نموده‌ است‌. نخستین‌ سفری‌ كه‌ طبری‌ برای‌ فراگرفتن‌ و نوشتن‌ علم‌ حدیث‌ كرد به‌ سوی‌ ری‌ بود، در آن‌ عصر علم‌ حدیث‌ از مهمترین‌ و رایج‌ترین‌ علوم‌ اسلامی‌ بود و شهر ری‌ یكی‌ از مراكز علمی‌ و محل‌ رفت‌ و آمد دانشمندان‌ و دانش‌ پژوهان‌ بود. (5) علاوه‌ بر موارد فوق‌ مشاهیر و فرزانگان‌ دیگری‌ در ری‌ مدفون‌ هستند كه‌ ذیلاً به‌ آنها اشاره‌ می‌شود. حاج‌ ملاعلی‌ كنی‌ ،میرزا ابوالقاسم‌ كلانتر ،قائم‌ مقام‌ فراهانی‌ ،ناصرالدین‌ شاه‌ قاجار ،حاج‌ ملامحمد عاملی‌، میرزا احمد آشتیانی‌ ،مدرس‌ تهرانی‌ ،عباس‌ اقبال‌ آشتیانی‌ ،میرزا ابوالفضل‌ كلانتر،رضاخان‌ پهلوی‌ ،محمد محیط‌ طباطبائی‌ ،محمد حسین‌ تنكابنی‌ ،جواد فاضل‌ ،شیخ‌ عبدالنبی‌ مجتهد نوری‌ ،آیت‌ الله‌ شعرانی‌ ،شیخ‌ ذبیح‌ الله‌ محلاتی‌ ،سید ابوالقاسم‌ كاشانی‌ ،شیخ‌ محمد علی‌ شاه‌ آبادی‌ ،طیب‌ و حاج‌ اسماعیل‌ رضایی‌ ،علامه‌ دهخدا ،جهان‌ پهلوان‌ تختی‌ ،دكتر محمد معین‌ ،جلال‌ آل‌ احمد، میرزاده‌ی‌ عشقی‌ و... . ری‌ اكنون‌ در 10 كیلومتری‌ جنوب‌ تهران‌ واقع‌ است‌ و حدود دومیلیون‌ نفر جمعیت‌ دارد. ری‌ هم‌ اكنون‌ نیز همچون‌ گذشته‌ یكی‌ از مراكز مهم‌ علمی‌ و دینی‌ كشور می‌باشد. اكنون‌ ری‌ دارای‌ چهار حوزه‌ی‌ دینی‌ به‌ شرح‌ زیر است‌ : ـ حوزه‌ی‌ علمیه‌ی‌ برهان‌ ؛ ـ مدرسه‌ی‌ علمیه‌ی‌ الزهرا ؛ ـ حوزه‌ی‌ علمیه‌ی‌ امیرالمؤمنین‌ ؛ ـ حوزه ‌ی‌ علمیه‌ی‌ حضرت‌ عبدالعظیم‌ الحسنی‌ (علیه السلام‌‌) . علاوه‌ بر آن‌، ری‌ دارای‌ مراكز دیگر علمی‌ ، فرهنگی‌ و هنری‌ می‌باشد. از جمله‌ی‌ این‌ مراكز كه‌ در صحن‌ حرم‌ حضرت‌ عبدالعظیم‌ می‌باشند ، دانشكده‌ی‌ علوم‌ حدیث‌ ،مركز فرهنگی‌ جوانان‌ ،كتابخانه‌ی‌ بزرگ‌ ری‌ ،موزه‌ و... است‌. بالاخره‌ در اهمیت‌ و تقّدس‌ این‌ شهر همین‌ بس‌ كه‌ مقام‌ معظم‌ رهبری‌ از آن‌ به‌ عنوان‌ قبله‌ی‌ تهران‌ یاد كرده‌اند

کلمات کليدي :
يادداشت ها (0 مورد)
براي ثبت نظر و مشاركت در گفتگو ،در سايت ثبت نام نمائيد.
 
میگون (فشم ) انگلیسی
میگون (فشم ) انگلیسی
مدت ويدئو : 04:47/1
بازدید : 813
اسلام شهر
اسلام شهر
تعداد تصوير : 2
بازدید : 544
قرچک
قرچک
تعداد تصوير : 4
بازدید : 658
استان تهران
استان تهران
مدت ويدئو : 05:19/1
بازدید : 876
تهران (انگلیسی)
تهران (انگلیسی)
مدت ويدئو : 05:09/1
بازدید : 445


نراق
نراق
مدت ويدئو : 04:43/1
بازدید : 1711
شهرستان مبارکه
شهرستان مبارکه
مدت ويدئو : 05:11/1
بازدید : 1178
اشرف
اشرف
مدت پادکست : 3:46
بازدید : 421
بلاد شاپور (هفت گنبد)
بلاد شاپور (هفت گنبد)
مدت پادکست : 3:46
بازدید : 569
شهر شازند
شهر شازند
مدت پادکست : 2:51
بازدید : 1077