سیزده بدر(انگلیسی)

در حال بارگذاری ...ویدیو

05 خرداد 1394

سیزده‌به‌در سیزدهمین روز فروردین ماه و از جشن‌های نوروزی است. در تقویم‌های رسمی ایران این روز روز طبیعت نامگذاری شده‌است و از تعطیلات رسمی است. برخی بر این باورند در این روز باید برای راندن نحسی از خانه بیرون روند و نحسی را در طبیعت به در کنند. اما برای اثبات اینکه ایرانیان قدیم هم این دیدگاه را داشتند هیچ روایت تاریخی و قابل استنادی وجود ندارد. بعد از سیزده به در، جشن‌های نوروزی پایان می‌پذیرد. هیچ سندی وجود ندارد که مردمان نسل‌های پیشین از نحسی سیزده سخن گفته باشند، شاید در یکی دو سده اخیر به دلیل اینکه عدد ۱۳ در برخی دین‌ها و فرهنگ‌ها بدشگون پنداشته می‌شود در ایران نیز این توجیه بی‌پایه را به سیزده به در افزوده باشند ه طور کلی در میان جشن‌های ایرانی جشن سیزده به در کمی مبهم است، زیرا مبنا و اساس دیگر جشن‌ها را ندارد. در کتاب‌های تاریخی اشارهٔ مستقیمی به وجود چنین مراسمی نشده‌است اما در منابع کهن اشاره‌هایی به روز سیزدهم فروردین داریم. روز طبیعت (سینزده بدر) سنت ایرانیان باستان به مناسبت پیروزی ایزد باران بر دیو خشکسالی اَپوش می‌باشد. و از قبل از اشو زرتشت (۱۸۰۰ قبل از میلاد) مرسوم بوده، چنانچه در کتاب "از نوروز تا نوروز" پژوهش و نگارش آقای کوروش نیکنام (نماینده مجلس زرتشتیان) صفحه ۴۱- و ۴۲ آمده. «سیزدهم روز از ماه فروردین، تیر یا تِشتَر نام دارد. ایزد تیر یا تشترکه در اوستا، یَشتی هم به نام آن وجود دارد ایزد باران است و در باور پیشینیان پیش از آشو زرتشت برای این که ایزد باران در سال جدید پیروز شود و دیو خشکسالی نابود گردد باید مردمان در نیایش روز تیر ایزد از این ایزد یاد کنند و از او در خواست باریدن باران نمایند. در ایران باستان پس از برگزاری مراسم نوروزی سیزدهم که به ایزد باران تعلق داشت مردم به دشت و صحرا و کنار جویبارها می‌فتند و به شادی و پایکوبی می‌پرداختند و آرزوی بارش باران را از خداوند می‌نمودند. اکنون هم رزتشتیان از بامداد روز تِشتَر ایزد و فروردین ماه، سفره نوروزی را بر می‌چینند، خوردنی‌ها و مقداری آجیل و شیرینی‌های باقی‌مانده در سفره نوروز را با خود به طبیعت می‌برند، و شِشه سبزه‌های موجود در سفره را با خود برمی‌دارند و به دشت و صحرا و کنار چشمه‌ها یا آب‌های روان می‌روند. سبزهٔ خود را در کنار جویبارها به آب روان می‌سپارند و آرزو می‌کنند که سالی پربرکت و خرم داشته باشند. تا پسین آن روز را بیرون از خانه هستند و در طبیعت و میان سبزه و صحرا به شادمانی می‌پردازند. (توضیح: در اسطوره‌های ایرانی، ایزد باران همواره بصورت اسبی با دیو خشکسالی که دیواپوش نام دارد در جنگ و مبارزه است و اگر تیر ایزد پیروز شود، باران می‌بارد و چشمه‌ها می‌جوشند و رودها روان می‌گردند و سرسبزی را به ارمغان می‌آورند.) گفته می‌شود ایرانیان باستان در آغاز سال نو پس از دوازده روز جشن گرفتن و شادی کردن که به یاد دوازده ماه سال است، روز سیزدهم نوروز را که روز فرخنده ایست به باغ و صحرا می‌رفتند و شادی می‌کردند و در حقیقت با این ترتیب رسمی بودن دورهً نوروز را به پایان می‌رسانیدند




يادداشت ها (0 مورد)
براي ثبت نظر و مشاركت در گفتگو ،در سايت ثبت نام نمائيد.

الچوبیه
الچوبیه
مدت ويدئو : 03:18
بازدید : 2730
آداب رسوم قربانی کردن در مازندران
آداب رسوم قربانی کردن در مازندران
مدت ويدئو : 2:52
بازدید : 908
شال اندازی
شال اندازی
مدت ويدئو : 03:38
بازدید : 2255
آیین عروسی در زنجان
آیین عروسی در زنجان
مدت ويدئو : 04:02
بازدید : 4370
جشن رغائب
جشن رغائب
مدت ويدئو : 05:13
بازدید : 630
همه ...
کتل بندان
کتل بندان
مدت پادکست : 2:18
بازدید : 1294
مراسم سر خرمن
مراسم سر خرمن
مدت پادکست : 2:16
بازدید : 1155
شیرواره در فرهنگ بختیاری
شیرواره در فرهنگ بختیاری
مدت پادکست : 1:05
بازدید : 1069
سفره داری در ماه رمضان
سفره داری در ماه رمضان
مدت پادکست : 3:01
بازدید : 1403
قورمه
قورمه
مدت پادکست : 2:07
بازدید : 419
همه ...
افطاری نذری در روستا
افطاری نذری در روستا
تعداد تصوير : 16
بازدید : 2364
زندگی عشایری
زندگی عشایری
تعداد تصوير : 12
بازدید : 2403
اولین جشنواره انار هورامان
اولین جشنواره انار هورامان
تعداد تصوير : 16
بازدید : 427
فردینما تبری
فردینما تبری
تعداد تصوير : 16
بازدید : 1356
مراسم آئینی باران خواهی در زنجان
مراسم آئینی باران خواهی در زنجان
تعداد تصوير : 12
بازدید : 1091
همه ...