بیننده گرامی، شما هم می توانید عکس ها و آثار صوتی و تصویری مورد علاقه خود را در نگاه به اشتراک بگذارید. لطفا از اینجا
(http://negahmedia.ir/member)
شروع کنید

خانه | شهر ها | روستاها | اماکن زیارتی | اماکن تاریخی | جاذبه های طبیعی | موزه ها | فرهنگ محلی | صنایع دستی | مشاهیر استان



بازدید : 1094
21 تير 1393
100 / 45.3
 

كره‌ی حیوانی بخصوص در فصل بهار مهم‌ترین فرآورده‌ی لبنی در بین مردم عشایر و دامدار است. عشایر استان ایلام برای نگهداری كره تا هنگام ذوب كردن و گرفتن روغن آن ظرفی محلی از پوست بره درست می‌كنند كه به آن كَریان یا كره‌دان می‌گویند. برای درست كردن كریان، پوست بره یا بزغاله‌ی شیرخوار را هنگام ذبح كنده و پس از نمك‌سود كردن و عمل‌آوری آن در شیره‌ی گیاهان معطر كوهی برای دباغی كردن در قیماق یا كاچی آرد جو حرارت می‌دهند و پس از دباغی آن را به مدت چند روز در آفتاب می‌گذارند تا قوام نهایی یافته و برای استفاده آماده شود. زنان ایل و دامداران هر روز مشك‌زنی كرده و پس از جدا كردن كره از دوغ، آن را فشرده تا دوغ آن خارج شده و در كریان می‌گذارند. كریان به ستونی چوبی دور از دسترس جانوران موذی و حشرات آویخته می‌شود تا به تدریج دوغ و رطوبت آن از منافذ كریان خارج شود. كره در این ظرف تا حدود 10 روز سالم و تازه می‌ماند و معمولاً كریان را در خنك‌ترین جای چادر یا آلاچیق نگهداری می‌كنند. این نكته را هم یادآوری می‌كنیم كه كره به خاطر مواد قندی و پروتئینی اگر در معرض هوا باشد فاسد، بدبو و غیرقابل استفاده می‌شود. كره‌ی بهار از شنبه تا پنج‌شنبه در كریان نگهداری می‌شود و روز پنج‌شنبه طبق سنتی دیرینه، زن خانه پس از برآمدن آفتاب آتشی مختصر افروخته و دیگ سیاه مسی را روی آتش ملایم گذاشته و با ذكر دعا و صدقه دادن، كریان را از ستون جدا می‌كند. این نكته را نیز بگوییم كه روز پنج‌شنبه هیچ مقداری از كره به بیرون خانه برده نمی‌شود و هرگز در این روز كره و روغن خرید و فروش نمی‌شود زیرا معتقداند تمام بركات خانه با آن از منزل خارج می‌شود. هنگام خالی كردن كره از كریان، اسپند در آتش ریخته تا به قول مردم محلی چشم حسود و بلا از بركت خانه دور شود و پس از ذوب شدن كره، باقیمانده‌ی دوغ و رطوبت آن را كه ته‌نشین می‌شود گرفته و روغن را پس از خنك شدن در خیك یا هیز می‌ریزند و به آن گل خوشبوی چویر می‌افزایند تا عمل‌آوری شده و برای مصرف یا فروش آماده شود. كریان را هرگز خالی خالی نمی‌كنند و همواره از كره‌ی آخرین روز مشك‌زنی مقداری به عنوان چین یا مایه در آن نگه می‌دارند تا به قولی بركت و روزی اهل خانه تداوم داشته باشد.

کلمات کليدي :
يادداشت ها (0 مورد)
براي ثبت نظر و مشاركت در گفتگو ،در سايت ثبت نام نمائيد.
 
چیق یا چیت
چیق یا چیت
مدت پادکست : 3:26
بازدید : 1851
ترکه بافی
ترکه بافی
مدت پادکست : 2:45
بازدید : 1497
چاروق
چاروق
مدت پادکست : 3:05
بازدید : 1349
دوار(سیاه چادر)
دوار(سیاه چادر)
مدت ويدئو : 03:01/1
بازدید : 1263
کپو بافی
کپو بافی
مدت پادکست : 1:10
بازدید : 1537
توف‌دلن
توف‌دلن
مدت پادکست : 3:05
بازدید : 1627
اسپند بافی
اسپند بافی
مدت پادکست : 1:34
بازدید : 2352
هور
هور
مدت پادکست : 4:31
بازدید : 1901
مُنجوق دوزی
مُنجوق دوزی
مدت پادکست : 1:40
بازدید : 1268
خورجین
خورجین
مدت پادکست : 1:12
بازدید : 1342


سفال مند گناباد
سفال مند گناباد
تعداد تصوير : 16
بازدید : 4116
گلیم
گلیم
مدت ويدئو : 05:17/1
بازدید : 2031
سفره حصیری
سفره حصیری
مدت پادکست : 1:54
بازدید : 1533
قالی های دوره شاه طهماسبی
قالی های دوره شاه طهماسبی
مدت ويدئو : 07:07/1
بازدید : 162
شال بافی
شال بافی
مدت ويدئو : 05:08/1
بازدید : 1518