بیماری تب برفکی

در حال بارگذاری ...ویدیو
9.2

01 تير 1392

بیماری تب برفکی یا بیماری طبقه یا آفت (برفک) دارای عاملی ویروس از خانواده آفتوویروسها می باشد.تقریباً تمامی دام های زوج سم از جمله گونه های نشخواركنندگان اهلی نظیر گاو - گاومیش - گوسفند و بز مورد هدف ویروس عامل بیماری قرار می گیرند . و در گاوهای شیری باعث کاهش شدید یا قطع شدن تولید شیرمی گردد و این بیماری سبب کاهش شدید تولید دام شده و نقش اساسی در تجارت دام و فراورده های خام دارد .و اغلب ایجاد ورم پستان در طول عمر اقتصادی دام می کند.تولید شیر را 25 در صد کاهش می دهد و رشد گاوهای گوشتی را هم به تاخیر می اندازد . ویروس تب برفکی به تغییرات ph خارج از محدوده 8-6 بسیار حساس است . ویروس تب برفکی به راحتی و از طریق هوا منتقل می شود . لذا تنفس ذرات آلوده راه اصلی انتقال می باشد . حداکثر سرعت انتقال بیماری هنگام صبح و غروب آفتاب صورت می گیرد. اتیولوژی و پاتوژنره ویروسهای بیماری تب برفكی : ویروس های خانواده پیکورناویریده از جمله ویروس های R.N.A دار می باشند پیکورناویریده ویروس های کوچک با اندازه 30 تا 60 میکرون هستند غشاء ندارند و تقارن بیست وجهی دارند در ساختمان آنها 4 پروتئین اصلیVP1, VP2,VP3 و VP4 قرار دارد که سه تا اولی در سطح و چهارمی در عمق قراردارد . لازم به توضیح است ویروس عامل بیماری کوچکترین ویروس شناخته شده تا کنون می باشد . جنس های ویروس شامل پنج جنس عمده شامل انترویروس و راینوویروس ، هپاتوویروس و کاردیوویروس و آفتوویروس می باشند . RNA تك رشته ای ویروس مسئول قسمت عفونت زائی و پروتئین های ساختمانی Vp1 - Vp2- Vp3 - Vp4 مسئول قسمت ایمنی زائی ویروس هستند كه در بین آنها VP1 نقش مهمتری در ایجاد ایمنی دارد . ویروس تب برفکی از خانواده پیکورناویریده و جنس آفتوویروس است . جنس آفت ویروس بدون غشاء و کپسول بوده و به شکل بیست وجهی متقارن است قطر آن بین 27 الی 30 میکرون می باشد . ویروس در داخل سیتوپلاسم سلول های میزبان تکثیر می نماید کلمه آفتو در زبان یونانی به معنی وزیکول در دهان است . هفت تیپ برای این جنس تا کنون ثبت شده است . سرو تایپ های جنس آفتوویروس به شرح زیر می باشند : A, O, C, SAT1, SAT2, SAT3 and Asia1 هر کدام از این سرو تایپ ها دارای تحت گونه هائی می باشند که تا کنون 80 تحت گونه برای آن شناسائی شده است . از خصوصیات ویروس تب برفکی امکان ایجاد تغییرات ژنتیکی در سطح آن است که به شکل تحت گونه های جدید خودنمائی می کند . جالب اینکه درگیری با یک گونه سبب ایجاد ایمنی در برابر دیگر گونه ها نمی شود . بنابراین همیشه احتمال بی اثر شدن واکسن بیماری در یک مزرعه به خاطر ایجاد تحت تیپ جدید می باشد . در بین سویه های 7 گانه ویروس بیماری تب برفكی ، تیپ A بیشترین زمینه تغییرپذیری و ایجاد واریانت های جدید را دارد . ماندگاری عامل بیماری تب برفکی : ویروس در درجه حرارت کم حفظ می شود اما در درجه حرارت بالای 50 درجه از بین می رود . ویروس در PH کمتر از 6 و بیشتر از 9 از بین می رود و در برابر مواد ضد عفونی کننده نظیر sodium hydroxide (2%), sodium carbonate (4%), and citric acid (0.2%) غیر فعال می شود و در برابر iodophores, quaternary ammonium compounds, hypoclorite and phenol مقاومت می نماید . در بدن دام در مغز استخوان و غدد لنفاوی زنده می ماند اما در بافت عضلانی به علت PH عضله از بین می رود . در محیط بسته به درجه حرارت محیط تا یک ماه زنده می ماند . راههای انتقال بیمار ی: انتقال به روش مستقیم و غیر مستقیم از حیوانی به حیوان دیگر اتفاق می افتد . مهمترین و اصلی ترین روش انتقال و انتشار بیماری بخصوص در كشورهائی كه بیماری به فرم اندمیک حضور داشته و اپیدمی های منطقه ای وسیع دارند ، انتقال به روش مستقیم یعنی تماس دام آلوده با دام حساس می باشد. انسان ها و تجهیزات آنها نقش مهمی در انتقال ویروس در بین مزرعه ها و مسافت های طولانی دارد . بیماری از جمله بیماری های air born بوده و ویروس می تواند توسط باد و یا در دریا تا 300 کیلومتر جابجا شود . گوساله ها در اثر خوردن شیر گاوهای مبتلا كه حاوی مقادیر زیادی ویروس تب برفكی می باشد و یا از طریق عادت لیسیدن ،‌ ویروس از طریق خوراكی به آنها منتقل و سبب بروز فرم های كلینكی و حاد بیماری در آنها می گردد كه می تواند منجر به مرگ و میر سریع گردد . (فرم قلبی Myocarditis ) . انتقال تنفسی ویروس یکی از شایعترین راههای انتقال آن می باشد . در نشخواركنندگان پیر گاو ، گاومیش ، گوسفند و بز ویروس باید از طریق سیستم تنفسی به بدن دام راه پیدا كند ‏، ولی در گراز و خوك انتقال توسط خوردن مواد آلوده به ویروس تب برفكی اتفاق می افتد . ابزار و وسایل آلوده و مورد استفاده از جمله انواع سرنگ ، وسایل تزریق ، واكسن مورد مصرف دامپزشكی ، سرسوزن ، وسایل تلقیح مصنوعی ، رفت و آمد وسائط نقلیه و تردد افراد می تواند سبب انتقال بیماری می شود . ماندگاری ویروس ویروس مولد بیماری تب برفكی از جمله مقاوم ترین ویروسهای شناخته شده در طبیعت می باشد . این ویروس قادر است در محیط خارج از بدن دام تا مدت 40 روز در بستر فضولات و ترشحات بدن زنده و عفونت زا باقی بمانند. و هفته ها در خوراك دام و فراورده های دامی از جمله پشم و پوست دام زنده مانده و از مكانی به مكان دیگر انتقال یابد. بدلیل اینكه پوشینه ویروس فاقد لیپیدوگلیلو پروتئین میباشد ویروس در مقابل حلالهای چربی بسیار مقاوم است و پایــداری دارد. نسبت بــه حرارت و رطوبت مقاوم بوده بطوریكه در گوشت منجمد تا 80 روز زنده باقـــــی می ماند، ویروس در حرارت مستقیم پائین و در درجه حرارت 50 تا 60 درجه بسرعت از بین میــرود. ( 56 درجه 30 دقیقه ) خشك شدن – سرما و نمك تاثیر چندانی در از بین بردن ویروس ندارد. مناسب ترین PHبرای ویروس 7.6-7.4 می باشد . با این حال ویروس PH مابین 9.5-6.7 را نیز تحمل می نماید. PH بالای 11 و زیر 5 بسرعت ویروس را غیر فعال می سازد. مدت زمان ابقاء و زنده ماندن ویروس در شرایط مختلف به شرح زیر است: - 50 روز در آب، - 74 روز در مرتع با دمای 18-8 درجه و رطوبت نسبی مناسب، - 4 هفته بر روی مو گاو آلوده به ترشحات و خون آلوده، - 13 هفته بر روی چکمه آلوده به ترشحات و خون، - تا 352 روز در پوست تازه نمک سود شده که در دمای 4 درجه نگهداری می شود. Carrier state (ناقلین ویروس تب برفکی): حیوانات بیمار در داخل مزرعه ، عطسه ، سرفه ، ترشحات دهانی ، مدفوع و ادرار ، ترشحات رحمی ، اسپرم و دیگر ترشحات دام آلوده بیماری را انتشار می دهند. ویروس در شیر دام مبتلا نیز ترشح می شود .تحقیقات نشان می دهد حلق و ریه از محل هائی هستند که ویروس برای اولین بار در آنها تکثیر می کند .و اتفاقا آخرین محل هائی هستند که از وجود ویروس پاک می شوند . اینكه چگونه علی رغم پیدایش آنتی بادی در بافت های خاصی نظیر بافت های ناحیه حلق دام و سلولهای این بافت قادر به حفظ و نگهداری ویروس هستند كاملاً مشخص نیست ولی ویروسهای پنهان شدن یا خفته در بدن دام كه در ناحیه بافت پوششی ( به لحاظ وجود رسپتورهای خاصی ) تحت شرایط مختلف از جمله استرس های شدید و نقل و انتقالات دام مجدداً شروع به رشد و تزاید کرده و سبب انتشار بیماری و وقوع بیماری در یك جمعیت دامی میگردند . این موارد می توانند از چهار روز قبل از شروع علائم کلینیکی آغاز شوند و موجب آلودگی مزرعه شوند . وضعیت بیماری و پراکندگی جغرافیائی آن در ایران در ایران سه سوش Asia 1 – O – A عمده ترین ویروسهای مولد تب برفكی هستند و در بین آنها سوشهای A و O حدود 50 سال در گردش بوده ولی سوش Asia I پایداری و ثبات كمتری داشته و در مواقعی از زمان محو و مجدداً بروز نموده است .سویه Asia I طی سالهای 1369 تا 1378 یعنی حدود 10 سال در موارد بروز بیماری تب برفكی در كشور شناسائی و تشخیص داده نشد ولی از مرداد سال 1378 مجدداً ظهور و هم چنان جزء سه تیپ اصلی ویروسهای بیماری تب برفكی در كشور در حال چرخش می باشد. تشخیص بیماری دوره کمون بیماری 4 الی 5 روز است و گاهی ظرف مدت 48 ساعت علائم شروع می شود . اهمیت تشخیص بیماری به خاطر گسترش سریع بیماری بسیار زیاد است . در بسیاری از منابع طول دوره کمون 2 الی 14 روز عنوان شده است که بستگی به دز ویروس نوع سویه آن و نوع میزبان دارد . در برخی سویه های تب برفکی طول دوره کمون کمتر از 18 ساعت می باشد . علائم كلینیكی بیماری : در گاو و گوساله : اولین علامت کم اشتهایی – افسردگی و تب (تب بالا 41- درجه 40) و بی حالی و لرزش است . تولید شیر تا یک سوم مقدار اولیه کم می شود . ترشح بزاق زیاد می شود و به خاطر درگیری دهان دام ملچ و ملچ می کند . دام ممکن است در اثر درد دندان قروچه کند . در لب ، گونه ها ، زبان ، منخرین ، سر پستان بین انگشتان ، تاج سم وزیکول هائی دیده می شوند . گاهی بر روی پلک چشم نیز وزیکول دیده می شود( موارد نادر ) . دردناک شدن سم باعث ایجاد لنگش در دام می شود . بعد از رسیدن وزیکول ها که معمولا 24 ساعت طول می کشد وزیکول ها پاره شده و جای آنها یک زخم باقی می ماند . ضایعات دهان بعد از چند روز بهبود می یابند اما ضایعات بین انگشتان و پستان ممکن است به عفونت های ثانویه دچار شوند . در گوساله ها بواسطه حساسیت بالا نسبت به دام بالغ ،‌ در هنگام بروز بیماری و واگیری با تلفات زیاد به دلیل ابتلا به فرم قلبی بیماری (میوكاردیت) مواجه هستیم . گاهی شدت بیماری و سرعت ابتلا گوساله ها بقدری سریع است كه دام بدون بروز علائم ظاهری بیماری از قبیل ریزش بزاق و طاول ،‌در اثر ابتلا به فرم حاد قلبی تلف می شود. تلفات در گاو کم ( 1 الی 5 درصد ) و در گوساله ها بیشتر ( 20 الی 50 درصد ) می باشد. گوساله ها در اثر ویرمی تلف می شوند . ویروس تب برفکی در حیوانات جوان در میوکارد قلب اثر می گذارد . در صورت بهبودی دام ها تا مدت ها کاهش سرعت رشد و وزن گیری مشاهده می شود . در اثر تب بالا ممکن است گاو آبستن سقط کند . دام های مبتلا ممکن است برای مدت طولانی دچار ناباروری و یا ضعف در باروری شوند . حتی در دام نر کاهش تولید اسپرم و کم شدن باروری به مدت طولانی دیده می شود .در ضمن انتقال بیماری از طریق اسپرم هم از نظر ممکن است اتفاق بیفتد این مساله اهمیت زیادی دارد زیرا در دام هائی که نسبت به بیماری مقاومتر هستند نظیر دام های مناطق اندمیک بیماری ممکن است به شکل تحت بالینی بروز کند که دام به عنوان مخزن بیماری مطرح می باشد و اسپرم این دان می تواند تعداد زیادی دام حساس را در مناطق پاک دچار بیماری تب برفکی نماید . در گوسفندو بز : شدت علائم در گوسفند و بز (خصوصاً بز) نسبت به گاو كمتر بوده و اولین نشانه بیماری تب برفكی لنگش می باشد . تاول های ریزی در ناحیه سم و ندرتا" در دهان بروز نموده و چهره بیماری را مشابه به گاو نمایان می سازد بیماری در بره ها همانند گوساله شدیدتر بوده و گاهی با تلفات بالای بره های نوزاد در بدو تولد در صورت بروز اپیدمی مشاهده می گردد. درمان بیماری تب برفکی : صحبت کردن از درمان در مقابل چنین بیماری خطرناکی خنده دار است . به کتابهای مهم دامپزشکی مراجعه کنید ستونی جهت توصیه های درمانی برای این بیماری نمی یابید . در صورتی که صحبت از درمان شده باشد فقط جهت کاهش علائم است در اثر استفاده از مواد غابظ و یا ضد ویروس بوده است . بیماری باید سیر خود را طی کند و بعد بدن به طور طبیعی در مقابل ویروس پیروز می شود . در بسیاری از کشورها دام های مبتلا معدوم می شوند.جهت تخفیف علائم روش هائی ذکر شده مانند: ۱- شستشوی محل ضایعات با کربنات سدیم ۵ درصد دوبار در روز ۲- انتی بیوتیک تراپی مثل: اکسی تتراسیکلین ۱۰درصد به مدت ۵ روز ۳- تجویز آنتی هیستامین مانند: تریپلن آمین به مدت ۳ روز ۴- استفاده از ضد التهاب غیر استروییدی مانند فلونیگسین مگلوماین ۵- پودر اشتها آور و استفاده ار مواد غذایی غیر خشبی ۶- تجویز ویتامینها کنترل بیماری تب برفکی : كنترل بیماری تب برفكی بسیار مشكل میباشد . مقاومت عامـل بیمــاری در طبیعــت و عفونت زائـی شدیــد آن ( ضایعات پاتولوژیك در OeGd – پستان و دست و پا ) به همراه سایر عوامل از جمله تغییران آنتی ژنتیكی ویروس و پیدایش تحت تیپ های جدید آن و مهمتر از همه توان ایجــاد بیمـاری در گونه های مختلف نشخواركنندگـان اهلی( گاو – گاومیش – گوسفند و بز و نشخواركنندگان ) . وحشی و وجود دامهای ناقل و حامل ویروس تب برفكی كه اغلب متعاقب عفونت طبیعی پدیدار میشوند در بقاء عفونت و بیماری در یك جمعیت و منطقه تاثیر داشته و كنترل این بیماری را بسیار مشكل و همراه با هزینه های كلان نموده است. کشورها جهت کنترل بیماری از دو روش اصلی برحسب نوع آلودگی منطقه استفاده می کنند که این دو روش عبارتند از : الف –کشتار و قرنطینه : در کشورهای پاک (- مانند استرالیا – امریکا – کانادا – ژاپن و شمال آمریکا ) روش مقابله با اپیدمی ها قرنطینه و کشتار دام های آلوده می باشد . در این روش که نیازمند سیستم مراقبت فعال بسیار قوی است به محض مشاهده علائم بیماری منطقه تحت قرنطینه قرار گرفته و تا شعاع چند کیلومتری تمام دام ها را معدوم می کنند . این روش موثرترین راه مقابله با بیماری است زیرا مشکل مخازن بیماری را به نوعی حل می کند . اما راههای انتشار متعدد و موثر ویروس قرنطینه را بی معنی کرده است . بسیاری از کشورهائی که سالها در مقابل بیماری ایمن بوده اند در سال های اخیر دچار بیماری گردیده اند اما برخی از آنها مجددا توانسته اند کشورشان را پاک سازی کنند . آنها لاشه های دام های بیمار را در زیر آهک معدوم می کنند و تمام وسایل را ضد عفونی می کنند و سیستم های قرنطینه را فعال می نمایند .تهیه و تدوین دستورالعمل های جامع حمل و نقل دام و نظارت فعال و دقیق بر حسن اجرای این دستورالعمل ها در پاک ماندن کشورها پاک بسیار موثر است . جالب اینکه هزینه این روش بسیار کمتر از روش واکسیناسیون دام ها می باشد . ب – واکسیناسیون : در مناطق آندمیک نظیر کشور ما از روش واکسیناسیون استفاده می شود . در این روش به دام ها واکسن کشته بیماری را تزریق می کنند . در این سیستم باید نوعی مراقبت فعال جهت شناسائی ویروس های جدید و اضافه کردن آنها به واکسن وجود داشته باشد زیرا واکسن فقط در مقابل ویروس های شناخته شده تب برفکی در دام ایمنی ایجاد می کند . ناگفته پیداست هزینه کنترل بیماری در کشورهای آندمیک چقدر زیاد می باشد . در ایران در حال حاضر مقدار مورد نیاز واکسن تولید نمی شود و مقداری نیز از خارج وارد می شود با این حال در گوسفند و بز معمولا واکسن تزریق نمی شود . در سال های اخیر تعداد هشت مرحله واکسیناسیون در گاوداری های صنعتی و سنتی انجام گرفت که نقش مهمی در مقابله با بیماری داشته است . به گفته دست اندرکاران در جاهائی که جمعیت گوسفند و بز نیز بر ضد بیماری واکسینه شده اند نتیجه بهتری حاصل شده است .




يادداشت ها (0 مورد)
براي ثبت نظر و مشاركت در گفتگو ،در سايت ثبت نام نمائيد.

نقش باکتری های روده در بروز آلزایمر
نقش باکتری های روده در بروز آلزایمر
مدت ويدئو : 2:15
بازدید : 297
بیهوشی در جراحی بینی
بیهوشی در جراحی بینی
مدت ويدئو : 5:14
بازدید : 422
واریکوسل
واریکوسل
مدت ويدئو : 4:25
بازدید : 261
عوارض کراتینه کردن مو
عوارض کراتینه کردن مو
مدت ويدئو : 05:43
بازدید : 10027
تغذیه بیماران گوارشی در ماه رمضان
تغذیه بیماران گوارشی در ماه رمضان
مدت ويدئو : 02:11
بازدید : 255
همه ...
انگل سنجاقی
انگل سنجاقی
مدت پادکست : 2:54
بازدید : 812
سرطان‌ معده‌
سرطان‌ معده‌
مدت پادکست : 3:50
بازدید : 315
راههای پیشگیری از کمر درد
راههای پیشگیری از کمر درد
مدت پادکست : 1:57
بازدید : 292
تبخال
تبخال
مدت پادکست : 4:32
بازدید : 868
پستانك
پستانك
مدت پادکست : 2:25
بازدید : 1384
همه ...
علت و علائم آفت دهان
علت و علائم آفت دهان
تعداد تصوير : 8
بازدید : 474
بیماری زونا
بیماری زونا
تعداد تصوير : 1
بازدید : 839
مراحل عفونت HIV
مراحل عفونت HIV
تعداد تصوير : 4
بازدید : 4701
فاویسم
فاویسم
تعداد تصوير : 4
بازدید : 3461
پردنیزواون 5
پردنیزواون 5
تعداد تصوير : 5
بازدید : 3742
همه ...