تاریخ شهر سمنان

در حال بارگذاری ...ویدیو

25 اسفند 1397

سمنان، یکی از شهرهای ایران، مرکز استان سمنان و شهرستان سمنان است. این شهر، در جنوب رشته کوه البرز و شمال دشت کویر، در راه تهران به خراسان، قرار گرفته‌است. این شهر از سوی خاور با شهرستان‌های دامغان و شاهرود، از شمال به درجزین، مهدی‌شهر و شهمیرزاد، و از باختر با سرخه همسایه است. در طول جغرافیایی ۵۳ درجه و ۲۳ دقیقه و عرض جغرافیایی ۳۵ درجه و ۳۴ دقیقه، واقع شده و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا، ۱۱۳۰ متر است. همچنین، فاصله آن تا تهران، ۲۱۶ کیلومتر است و به راه‌آهن سراسری تهران_مشهد، متصل می‌باشد و دارای فرودگاه است. سمنان پرجمعیت‌ترین شهر استان سمنان می‌باشد. آب و هوای آن، خشک و معتدل است. نژاد مردم سمنان ایرانی است و به زبان فارسی و زبان سمنانی، سخن می‌گویند. سمنان، از گزینه‌های مهم برای انتقال پایتخت سیاسی کشور در سال ۱۳۹۲ بود سمنان، در دوران باستان، بخشی از چهاردهمین ایالت تاریخی ورن (ورنه)، از تقسیمات شانزده‌گانه اوستایی بودسمنان، در طول دوران امپراطوری هخامنشی پارس، شهر مهم و دارای شکوه و بزرگی بود. پس از حمله اسکندر-که منجر به سقوط امپراتوری هخامنشی و ایجاد امپراطوری سلوکی در ایران شد-، منطقه‌ای که سمنان را رهبری می‌کرد، به عنوان کومش، شناخته شد. آغاز دوران باشکوه‌تر و رونق شهر سمنان، پس از روی کار آمدن امپراطوری اشکانیان بود. نام‌گذاری بارتولد، بر این باور بود که سمنان، همان سرزمینی است که ایزیدور خاراکسی به نام «قومیسینه» از آن، یاد کرده‌است. آب و هوای این شهر در تابستان، گرم و در زمستان، سرد می‌باشد. بارندگی‌های این شهر، اکثراً در فصول سرد سال، صورت می‌گیرد و میزان متوسط بارندگی سالانه آن، ۱۴۰ میلی‌متر می‌باشد. متوسط درجه حرارت سالانه 01/۱۷ درجه سانتیگراد است و این، در حالی است که حداکثر، مطلق حرارت ۵/۴3 درجه سانتیگراد و حداقل مطلق ۴/8- درجه سانتیگراد، گزارش شده‌است. همچنین، متوسط تعداد روزهای یخبندان در طول سال در حدود ۴۸ روز است. بادهای کویری و غربی نیز، در آب و هوای سمنان، تأثیر دارند. عوارض طبیعی در جنوب سمنان، مناطقی چون دشت کویر، ریگ جن، تپه دلازیان، و تپه‌های میرک دلازیان از مهم‌ترین ویژگی‌های جغرافیایی به‌شمار می‌روند. رودخانه فصلی گل رودبار در شمال غرب این شهر و با سرچشمه گرفتن از رشته کوه‌های البرز و گذر از شهر درجزین به دشت کویر می‌ریزد. رود گل رودبار از سه کیلومتری باختر مهدی‌شهر سرچشمه گرفته و شاخابه رودهای ده‌صوفیان و شهمیرزاد و کاریزهای روستای درجزین به این رود می‌پیوندند. رود گل رود در شمال سمنان در جایی به نام «آب پخش کن» به ۵ شاخه بخش می‌شود. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۸۵٬۱۲۹ نفر (در ۴۹٬۱۲۴ خانوار) بوده‌است ۷ محله معروف قدیمی دارد به‌نام‌های اسفنجان (آتشگاه)، لتیبار یا سی‌سر، شاهجو یا جهادیه کنونی، ناسار، زاوغان، کوشمغان، کدیور، عمرانکو و ملحی سمنان یکی از مناطق کهن و قدیمی ایران است که در طول تاریخ فراز و نشیب های زیادی را پشت سر گذاشته است. این دیار در مسیر اصلی راه های شرق به غرب و منطقه ی ماوراءالنهر و آسیای مرکزی و راه مشهور ابریشم، قرار داشته که این امر،بستر مناسبی را برای شکل گیری حوادث مهم تاریخی در این منطقه به وجود آورده است.تهمورث دیوبند را بنیانگذار شهر سمنان می دانند. در زمان شروع عصر آهن ،آریایی ها از دو سو وارد ایران شدند، آن دسته از آریایی ها که از شمال شرق به ایران راه یافتند،در مسیر خود در استان های شمال شرقی همچون گلستان،خراسان و سمنان ساکن شدند.این منطقه در تمام دوره حکومت مادها و هخامنشان جزئی از ایالت بزرگ پارت یا پرتو و سرحدی ایالت های پارت و ماد به شمار می رفت. rسمنان در دوره های بعد از اسلام جزو سرزمین تاریخی قومس(کومش) به شمار می آمد که این دیار از کانون های مهم اسماعیلیان در قرن های ششم و هفتم هجری بود،به طوری که در این ایالت150 قلعه در اختیار این فرقه قرار داشت و هر مجموعه از آن ها را یک کدخدا و هر قلعه مجزای آن را یک محتشم که به منزله فرماندار کل یا حاکم بزرگ شهر بود،زیر نظر داشت. سمنان در دوران مغول،همچون سایر نقاط ایران از حمله،کشت و کشتار این قوم در امان نماند و متحمل خسارات جانبی و مالی بسیار شد.در زمان تیمور لنگ نیز،سمنان به تصرف صوفیان در آمد. در زمان کریم خان زند،سمنان در اختیار بزرگان خانواده قاجار قرار گرفت . بعد از مرگ او نیز آغا محمدخان توانست ولایت کومش ( سمنان ،دامغان، بسطام )را در اختیار خود در آورد. فتحعلی شاه نیز خطه قومس را که زادگاهش بود مورد توجه قرار داد و ذوالفقار را به عنوان حاکم سمنان برگزید.نام جغرافیایی قومس تا اواخر دوران قاجار معمول بوده و در دوران حکومت پهلوی اول،سمنان در شمار شهرهای استان دوم ،یعنی مازندران در آمد.در آغاز سال 1340 هجری شمسی طبق تصویب نامه هیئت وزیران، ایالت کومش ( سمنان، دامغان، شاهرود،بسطام و سرخه ) و جنوب طبرستان یعنی سنگسر(مهدیشهر) و شهمیرزاد و نقاط تابعه آن ها، از نظر تقسیمات کشوری به نام فرمانداری کل سمنان نامگذاری شد و مرکز حکومت آن نیز در شهر سمنان تعیین و مستقر گردید. درسال 1355 هجری شمسی طبق تصمیم دولت وقت با اضافه شدن دماوند، فیروزکوه،گرمسار و ورامین فرمانداری کل سمنان به استان سمنان تبدیل شد و مرکز آن نیز همان، شهر سمنان باقی ماند. دو سال بعد،دماوند،فیروزکوه و ورامین از این استان جدا شدند و استان کنونی سمنان شکل گرفت




يادداشت ها (0 مورد)
براي ثبت نظر و مشاركت در گفتگو ،در سايت ثبت نام نمائيد.

شهرستان زاوه
شهرستان زاوه
مدت ويدئو : 04:34
بازدید : 1786
استان خراسان شمالی
استان خراسان شمالی
مدت ويدئو : 02:43
بازدید : 862
شهر میناب
شهر میناب
مدت ويدئو : 05:20
بازدید : 517
شوش
شوش
مدت ويدئو : 05:31
بازدید : 1207
شهرستان داراب
شهرستان داراب
مدت ويدئو : 05:19
بازدید : 803
همه ...
شهر پردنجان
شهر پردنجان
مدت پادکست : 4:30
بازدید : 2061
شهر ارگان
شهر ارگان
مدت پادکست : 5:04
بازدید : 1262
شهرستان نهاوند
شهرستان نهاوند
مدت پادکست : 4:22
بازدید : 1346
شهرستان دره شهر
شهرستان دره شهر
مدت پادکست : 5:21
بازدید : 1869
بلاد شاپور
بلاد شاپور
مدت پادکست : 5:39
بازدید : 896
همه ...
شکوفه های بهاری در شهر فرهاد گرد
شکوفه های بهاری در شهر فرهاد گرد
تعداد تصوير : 4
بازدید : 590
بندر انزلی
بندر انزلی
تعداد تصوير : 16
بازدید : 924
فومن شهر مجسمه‌ ها
فومن شهر مجسمه‌ ها
تعداد تصوير : 12
بازدید : 3847
غروب پاییز94 در کرمانشاه
غروب پاییز94 در کرمانشاه
تعداد تصوير : 3
بازدید : 479
شهرستان علی آباد کتول
شهرستان علی آباد کتول
تعداد تصوير : 14
بازدید : 6413
همه ...