استاندارد تجهیزات شهر بازی

در حال بارگذاری ...ویدیو
50

14 آذر 1397

در اکثر کشورهای دنیا استانداردهای مختلفی برای وسایل بازی تعریف می‏شود، به طور کلی وسایل بازی از دو نظر فیزیکی و شیمیایی بررسی می‏شود، از نظر شیمیایی شامل آزمون‏های بررسی میزان آرسنیک، باریم، کادمیم، کرم، سرب و جیوه در مواد به کار رفته در وسایل بازی است. همچنین از نظر فیزیکی نیز شامل آزمون‏های بررسی مواردی نظیر داشتن لبه تیز، نوک تیز، سقوط، گشتاور، کشش، فشردگی، مواد، استفاده درست و نادرست، پرتاب و انواع صداها، احتمال شکستن و ... است. بدون شک بررسی این موارد نیاز به متخصصین و افرادی دارد که در این زمینه تجربه کافی دارند، در صورتی که در کشور ما عمدتا انجام خرید وسایل بازی برای پارک‏ها و شهرهای بازی توسط مسئولان خرید سازمان‏ها انجام می‏شود که مسلما شناختی از موادشیمیایی مجاز در ساخت وسایل بازی ندارند و بیشتر به نام شرکت‏ها، نحوه همکاری آنها و یا نوع پرداخت مبالغ اهمیت می‏دهند. در نصب و نگهداری این وسایل نیز باز هم به تجارب متخصصان امر نیازی احساس نمی‏شود و هر وقت وسیله‏ای کاملا از کار بیفتد یا شکستگی و استهلاک آن کاملا مشهود باشد، تعویض یا تعمیر می‏شود و عملا از بازدیدهای دوره‏ای خبری نیست، دلیل این مدعا حوادث ریز و درشتی است که بعضی در پارک‏ها، شهرهای بازی و مهدهای کودک شهرستان‏ها رخ می‏دهد. اصول ایمنی در شهر های بازی، پارک‏ها و مهدهای کودک از مهمترین فاکتورهای ارزیابی ایمنی در شهرهای بازی، پارک‏ها و مهدکودک‏ها، سطح فضای بازی، طراحی وسایل، مراقبت و نگهداری از وسایل هستند. سطح زمین بازی سطح زمین بازی یکی از مهمترین عوامل کاهش دهنده میزان جراحت هنگام افتادن از وسایل بازی است. سطح زیر وسایل بازی باید به اندازه کافی نرم و حجیم باشد تا هنگام سقوط بچه‏ها مانع آسیب‏دیدگی شود. سیمان، آسفالت، بتن و سنگ فرش به هیچ عنوان برای سطح زیر وسایل بازی مناسب نیستند و غیرایمن و غیرقابل قبول هستند، چمن، خاک و خاک فشرده نیز نامناسب هستند، چرا که آب و هوا و نوع پوشش بچه‏ها باعث کم شدن قابلیت این مواد در محافظت از بچه‏ها می‏شوند. سطح بازی باید عاری از آب و نخاله‏های مختلف نظیر صخره، شاخه، ریشه درخت و ... باشد تا باعث زمین خوردن بچه‏ها نشود، همچنین این سطح باید فاقد موادی نظیر چوب شکسته و آهن زنگ‏زده یا تکه‏های سیمان و سنگ شکسته باشد. سطح محوطه بازی باید از مواد نرمی مانند خاک اره، شن، ماسه نرم، کانوچوی نرم شده پر شده باشد. سنگفرش ساخته شده از مواد کائوچوئی که از نظر ایمنی تست شده باشد نیز مناسب است. سطح زیر وسایلی که کمتر از 2.5 متر ارتفاع دارند، باید حداقل 30 سانتی‌متر از مواد نرم ذکر شده پر شده باشد، در ضمن مواد نباید به صورت بسته‏بندی مورد استفاده قرار گیرند چون خاصیت نرم بودن و انعطاف‏پذیری آنها کم می‏شود. اگر ارتفاع بچه‏ها و سطح (مثلا پریدن از سکو) بالاتر از 3.7 باشد، این سطح مناسب و ایمن نیست و باید از هرگونه پریدن خوداری شود. در مجموع استفاده از تجهیزات با ارتفاع بلند در مهدهای کودک جایز نیست، فضای پشت وسایل بازی نیز تا دو متر باید از مواد نرم پر شده باشد، با توجه به بلندی سرسره و تاب استفاده از مواد نرم در اطراف این وسایل بیش از سایر وسایل، ضروری می‏کند. در ضمن به خاطر داشته باشید استفاده از مواد نرم از بروز حوادث نمی‏کاهند، بلکه باعث رساندن جراحت به حداقل می‏شوند و رعایت ایمنی در هر حال ضروری و طبیعی است. همچنین هر قدر که ارتفاع تجهیزات بیشتر باشد خطر جراحت و سقوط از آن بیشتر است و مراقت بیشتر از کودکان در این مکان‏ها ضروری است. طراحی و فضا ذکر این نکته بسیار اهمیت دارد که تجهیزات بازی باید برای دو گروه سنی متفاوت طراحی شوند. گروه سنی دو الی پنج سال (پیش دبستانی) و پنج الی 12 سال (کودکان مدرسه‏ای). در مکان‏های استاندارد و ایمن، فضای محیط بازی این در گروه سنی کاملا متمایز از یکدیگر هستند. به منظور جلوگیری از ازدحام و آسیب‏دیدگی، بچه‏های کوچک نباید از تجهیزات گروه سنی بزرگ‏تر استفاده کنند. به علاوه بچه‏های بزرگ‏تر نیز نباید از وسایل گروه کوچک‏تر استفاده کنند چرا که وسایل کوچک و فضای اختصاص یافته به آنها ممکن است برای بزرگترها دردسر ایجاد کند. چند نکته که باید در چیدمان تجهیزات و وسایل بازی به آنها توجه کرد. برای وسایلی که در ارتفاع قرار دارند، حتما باید نرده‏های ایمنی و حفاظ نصب شود. وسایل با ارتفاع بالاتر از 67 سانتیمتر باید حداقل 2.70 متر از یکدیگر فاصله داشته باشند. تاب، الاکلنگ و دیگر تجهیزات دارای حرکت، باید در فضایی جدا از محل بازی سایر بچه‏ها قرار داده شوند. تاب باید حداقل دو حفاظ داشته باشد هر تاب باید حفاظ مخصوص به خود را داشته باشد. هر تاب باید حداقل 60 سانتیمتر از دیگری فاصله داشته باشد و حداقل 67 سانتیمتر از فضای سایر وسایل و نرده ایمنی فاصله داشته باشد. این وسایل نباید دارای قسمتی باشند که سر، دست، پا، عضو دیگر آنها داخل وسیله گیر کند. تمام منافذ و جاهای باز (مثلاپله های نردبان سرسره) نباید کمتر از 9 سانتیمتر یا بیشتر از 32 سانتیمتر باشند. وسایلی با قسمت‏های متحرک نظیر تاب، الاکلنگ نباید دارای قسمتی باشند که دست یا سایر قسمت‏های بدن بچه‏ها در آن گیر کند، سطح این وسایل نباید دارای خوردگی یا زنگ‏زدگی باشد و باعث به وجود آمدن جراحت در اندام بچه‏ها شوند.




يادداشت ها (0 مورد)
براي ثبت نظر و مشاركت در گفتگو ،در سايت ثبت نام نمائيد.

مشکلات محله کوشک
مشکلات محله کوشک
مدت ويدئو : 01:45
بازدید : 482
نماهنگ در پناه پرچم انقلاب
نماهنگ در پناه پرچم انقلاب
مدت ويدئو : 1:58
بازدید : 116
قطعه ایران ای سرای امید
قطعه ایران ای سرای امید
مدت ويدئو : 2:53
بازدید : 66
انتخاب مواد غذایی مناسب
انتخاب مواد غذایی مناسب
مدت ويدئو : 03:23
بازدید : 226
راه حل مسئله فلسطین
راه حل مسئله فلسطین
مدت ويدئو : 1:18
بازدید : 170
همه ...
اجتناب از گناه، مبارزه دائمی
اجتناب از گناه، مبارزه دائمی
مدت پادکست : 9:27
بازدید : 183
نقش اعتیاد در از هم پاشیدگی خانواده
نقش اعتیاد در از هم پاشیدگی خانواده
مدت پادکست : 5:40
بازدید : 301
روزه داری در مبتلایان به کبدچرب
روزه داری در مبتلایان به کبدچرب
مدت پادکست : 1:15
بازدید : 268
سر شیر
سر شیر
مدت پادکست : 3:40
بازدید : 311
افراد خلاق
افراد خلاق
مدت پادکست : 1:55
بازدید : 204
همه ...
ارمنستان
ارمنستان
تعداد تصوير : 10
بازدید : 715
ایران در سفر
ایران در سفر
تعداد تصوير : 12
بازدید : 683
اژدهای سرخ
اژدهای سرخ
تعداد تصوير : 14
بازدید : 2973
نقش نخبگان
نقش نخبگان
تعداد تصوير : 1
بازدید : 775
سالگردعروج سیدمحمد جواد ذاکر
سالگردعروج سیدمحمد جواد ذاکر
تعداد تصوير : 34
بازدید : 2379
همه ...