بیننده گرامی، شما هم می توانید عکس ها و آثار صوتی و تصویری مورد علاقه خود را در نگاه به اشتراک بگذارید. لطفا از اینجا
(http://negahmedia.ir/member)
شروع کنید

خانه | شهر ها | روستاها | اماکن زیارتی | اماکن تاریخی | جاذبه های طبیعی | موزه ها | فرهنگ محلی | صنایع دستی | مشاهیر استان



استان خراسان جنوبی / آداب و رسوم محلی / ازدواج در خراسان جنوبی

بازدید : 1670
23 تير 1393
100 / 3
 

در گذشته ازدواج و تشکیل خانواده در استان خراسان جنوبی و اطراف و اکناف آن رسوم و آدابی خاص داشت که هنوز هم برخی از آنها وجود دارد . مراسم ازدواج در سه مرحله انجام میشده که عبارتند از : نامزدی ، عقد و عروسی . در برخی از خانواده ها از همان سالهای نخستین کودکی دختران و پسران را «به نام هم می کردند» . البته این رسم در میان خویشاوندان نزدیک معمول بود یعنی بی آنکه آن دو را رسماً نامزد کنند چنان وانمود می کردند که آنان در آینده با هم ازدواج خواهند نمود و بسیار اتفاق می افتاد که این امر واقعیت پیدا می کرد و پیوستگی خانواده استوارتر می شد و گاهی هم این ازدواج محقق نمی شد و حتی منجر به ایجاد کینه و کدورت در بین خانواده ها می شد . هنگامی که پسری به مرحله ازدواج می رسید پدر و مادرش به فکر دامادی او می افتادند و با نظر خود او و رایزنی با بزرگان خانواده و کسان مورد وثوق خود دختری متناسب پسرشان در نظر می گرفتند . پس از آن مادر پسر یا یکی از زنان بزرگتر و محترم خانواده او به خانه دختر می رفت و موضوع را با مادر دختر در میان می نهاد . مادر دختر اجازه می خواست که این مساله مهم را به پدر دختر اطلاع دهد تا پدر دختر تصمیم نهایی را بگیرد و یا اینکه در پاسخ آن بانوی واسطه می گفتند : « اجازه بدهید تا استخاره بکنیم » . پس از آن پیغام می دادند که استخاره راه داده یا نداده است . اگر جوابشان مثبت بود و یا استخاره راه می داد ؛ برای گفتگو در خصوص تهیه و تدارک وسایل و لوازم عقد وقت تعیین می کردند . بعد از موافقت ، خانواده پسر هدایایی که خاص دختر بود برای او می فرستادند . مقدم بر هر هدیه ای در این مرحله ، یک جفت کفش بود که در هر لنگه آن یک شاخه نبات می گذاشتند و در حد توانایی خود و شأن خانواده دختر و خود او هدایای دیگری مانند انگشتر یا پارچه و یا چیزهای دیگر و مقداری شیرینی نیز به آن ضمیمه می کردند و بدین ترتیب عملأ دختر را برای پسرشان « نامزد » یا به اصطلاح محلی « دِنشونی » می کردند . البته در بعضی از روستاهای شمال استان خراسان جنوبی به انگشتر نشانی « کلیکی » هم می گفتند . به مرحله کلیکی و دنشونی گاهی « کفش بران » هم گفته می شد . برای تعیین وقت عقد به اصطلاح «ساعت» می دیدند تا وقتی سعد و با شگون را انتخاب کنند.این وقت بیشتردر ایام عیدهای دینی و جشن های مذهبی و درشب ها و روزهایی که به نحوی و به نوعی«میمنت» و «فرخندگی» دارد انتخاب می شد تا از برکات آن اوقات برخوردار شوند و شادی آنان مضاعف و دو گانه باشد.شب پیش از شب عقد مراسمی به نام « بارکشان » صورت می گرفت . یک شب پیش از شب عقد ، مراسمی به نام « بارکشان » صورت می گرفت . پیشاپیش مراسم بارکشان یک جوان برومند با ظاهری آراسته دو کوزه دسته دار ( سبو ) پر از آب شیرین به نشانه « روشنی » و « طراوت » حمل می نمود . پس از او سه پسر بچه یا نوجوان به ترتیب یک جلد کلام الله مجید ، یک گلدان گل یا یک دسته گل و یک ظرف یا گلابپاش پر گلاب حمل می کردند و بعد از آن « آینه ای تخت » و « شمعدان » را که به آن تعلق داشت حمل می نمودند . پشت سر و به دنبال این چند نفر ، چند یا چندین مرد نسبتأ جوان نیرومند هدایا و کالاها و اشیای دیگر را در سینی های بزرگ مسی که به آنها « مجمعه » می گفتند بر روی سر حمل می کردند . روی این مجمعه ها سفره های بزرگ زینتی یا قلمکار می انداختند که درون آنها دیده نشود . این سفره ها را « مجمعه پوش » می نامیدند . آنچه در این مجموعه ها حمل می شد معمولأ عبارت بود از : چند دست لباس ( ویژه عروس ) ، چند جفت کفش برای عروس و زنان و دختران خانواده عروس ( مانند : مادر ، خواهر ، خاله ، عمه و ... ) ، مقدار قابل ملاحظه ای شیرینی های گوناگون ، قند ، چای ، برنج ، روغن ، زعفران ، صابون ، حنا و ... . در انتهای صف مراسم بارکشان یک یا چند گوسفند و یک یا چند جوال آرد گندم هم می بردند . در پایان مراسم هم آنها با شربت و شیرینی پذیرایی می کردند و به فراخور توانایی خانواده عروس به هر کدام هدیه و انعامی می دانند که بیشتر عبارت بود از مقداری شیرینی و مبلغی پول که در یک دستمال نو ( معمولا ابریشمی ) پیچیده و بسته شده بود . گاهی این مراسم را با نواختن ساز و دهل همراهی می کردند و بر شادی و نشاط آن می افزودند . مراسم عقد یا به اصطلاح محلی عقد بندان معمولا با دو عاقد انجام می شد . عروس روی زین اسب آراسته و یا تختی رو به قبله منتظر عاقد می نشست . شب بعد از مراسم عقد به شب سلام معروف بود و به هدایایی که در این شب می آوردند رونمایی یا روتختی می گفتند . در مراسم عروسی مثل مراسم عقد ، ساعت می دیدند تا زمان برگزاری مجلس عروسی با شکوه و صعد و طالع نیکویی داشته باشد . در مراسم « عروس کشان » یا « عروس بران » ، داماد به همراهی مهمانان به خانه عروس می رفتند و از خانواده عروس اجازه می گرفت و پس به سمت مکان مراسم به راه می افتادند . پیشاپیش مردم هم یک روحانی حرکت می کرد و سوره الرحمن را قرائت می کرد . در پایان جشن عروسی ، گوسفندی را پیش پای عروس ذبح می کردند .

کلمات کليدي :
يادداشت ها (0 مورد)
براي ثبت نظر و مشاركت در گفتگو ،در سايت ثبت نام نمائيد.
 
مراسم علم‌ بندان
مراسم علم‌ بندان
مدت پادکست : 1:54
بازدید : 839
رمضان خوانی
رمضان خوانی
مدت ويدئو : 05:14/1
بازدید : 1722
تحویل سال در خراسان جنوبی
تحویل سال در خراسان جنوبی
مدت پادکست : 1:48
بازدید : 965
رمضان خوانی
رمضان خوانی
مدت پادکست : 2:03
بازدید : 1145
مراسم کف چلزی (ملاقه زنی)
مراسم کف چلزی (ملاقه زنی)
مدت ويدئو : 04:03/1
بازدید : 2145
دایه در خراسان جنوبی
دایه در خراسان جنوبی
مدت پادکست : 1:55
بازدید : 1091
عروسک باران ( اَتَلو )
عروسک باران ( اَتَلو )
مدت پادکست : 2:31
بازدید : 6443
مراسم سر خرمن
مراسم سر خرمن
مدت پادکست : 2:16
بازدید : 1057
روضه هفت منبری
روضه هفت منبری
مدت پادکست : 1:39
بازدید : 1423
آوای کار- آجرپزی
آوای کار- آجرپزی
مدت پادکست : 5:00
بازدید : 1333


نوروز در زنجان
نوروز در زنجان
مدت پادکست : 1:32
بازدید : 1315
جشنواره باسلق و کاچی شهرنیم ور
جشنواره باسلق و کاچی شهرنیم ور
تعداد تصوير : 12
بازدید : 1517
مراسم «ریگ و کوزه» در خراسان جنوبی
مراسم «ریگ و کوزه» در خراسان جنوبی
مدت ويدئو : 5:22/1
بازدید : 454
کاربرد شکل اجسام در قبور بختیاری
کاربرد شکل اجسام در قبور بختیاری
مدت پادکست : 1:41
بازدید : 1160
جشن تیرگان
جشن تیرگان
مدت ويدئو : 02:44/1
بازدید : 2112