بیننده گرامی، شما هم می توانید عکس ها و آثار صوتی و تصویری مورد علاقه خود را در نگاه به اشتراک بگذارید. لطفا از اینجا
(http://negahmedia.ir/member)
شروع کنید

خانه | شهر ها | روستاها | اماکن زیارتی | اماکن تاریخی | جاذبه های طبیعی | موزه ها | فرهنگ محلی | صنایع دستی | مشاهیر استان



استان خراسان جنوبی / آداب و رسوم محلی / ازدواج در خراسان جنوبی

بازدید : 1702
23 تير 1393
100 / 3.3
 

در گذشته ازدواج و تشکیل خانواده در استان خراسان جنوبی و اطراف و اکناف آن رسوم و آدابی خاص داشت که هنوز هم برخی از آنها وجود دارد . مراسم ازدواج در سه مرحله انجام میشده که عبارتند از : نامزدی ، عقد و عروسی . در برخی از خانواده ها از همان سالهای نخستین کودکی دختران و پسران را «به نام هم می کردند» . البته این رسم در میان خویشاوندان نزدیک معمول بود یعنی بی آنکه آن دو را رسماً نامزد کنند چنان وانمود می کردند که آنان در آینده با هم ازدواج خواهند نمود و بسیار اتفاق می افتاد که این امر واقعیت پیدا می کرد و پیوستگی خانواده استوارتر می شد و گاهی هم این ازدواج محقق نمی شد و حتی منجر به ایجاد کینه و کدورت در بین خانواده ها می شد . هنگامی که پسری به مرحله ازدواج می رسید پدر و مادرش به فکر دامادی او می افتادند و با نظر خود او و رایزنی با بزرگان خانواده و کسان مورد وثوق خود دختری متناسب پسرشان در نظر می گرفتند . پس از آن مادر پسر یا یکی از زنان بزرگتر و محترم خانواده او به خانه دختر می رفت و موضوع را با مادر دختر در میان می نهاد . مادر دختر اجازه می خواست که این مساله مهم را به پدر دختر اطلاع دهد تا پدر دختر تصمیم نهایی را بگیرد و یا اینکه در پاسخ آن بانوی واسطه می گفتند : « اجازه بدهید تا استخاره بکنیم » . پس از آن پیغام می دادند که استخاره راه داده یا نداده است . اگر جوابشان مثبت بود و یا استخاره راه می داد ؛ برای گفتگو در خصوص تهیه و تدارک وسایل و لوازم عقد وقت تعیین می کردند . بعد از موافقت ، خانواده پسر هدایایی که خاص دختر بود برای او می فرستادند . مقدم بر هر هدیه ای در این مرحله ، یک جفت کفش بود که در هر لنگه آن یک شاخه نبات می گذاشتند و در حد توانایی خود و شأن خانواده دختر و خود او هدایای دیگری مانند انگشتر یا پارچه و یا چیزهای دیگر و مقداری شیرینی نیز به آن ضمیمه می کردند و بدین ترتیب عملأ دختر را برای پسرشان « نامزد » یا به اصطلاح محلی « دِنشونی » می کردند . البته در بعضی از روستاهای شمال استان خراسان جنوبی به انگشتر نشانی « کلیکی » هم می گفتند . به مرحله کلیکی و دنشونی گاهی « کفش بران » هم گفته می شد . برای تعیین وقت عقد به اصطلاح «ساعت» می دیدند تا وقتی سعد و با شگون را انتخاب کنند.این وقت بیشتردر ایام عیدهای دینی و جشن های مذهبی و درشب ها و روزهایی که به نحوی و به نوعی«میمنت» و «فرخندگی» دارد انتخاب می شد تا از برکات آن اوقات برخوردار شوند و شادی آنان مضاعف و دو گانه باشد.شب پیش از شب عقد مراسمی به نام « بارکشان » صورت می گرفت . یک شب پیش از شب عقد ، مراسمی به نام « بارکشان » صورت می گرفت . پیشاپیش مراسم بارکشان یک جوان برومند با ظاهری آراسته دو کوزه دسته دار ( سبو ) پر از آب شیرین به نشانه « روشنی » و « طراوت » حمل می نمود . پس از او سه پسر بچه یا نوجوان به ترتیب یک جلد کلام الله مجید ، یک گلدان گل یا یک دسته گل و یک ظرف یا گلابپاش پر گلاب حمل می کردند و بعد از آن « آینه ای تخت » و « شمعدان » را که به آن تعلق داشت حمل می نمودند . پشت سر و به دنبال این چند نفر ، چند یا چندین مرد نسبتأ جوان نیرومند هدایا و کالاها و اشیای دیگر را در سینی های بزرگ مسی که به آنها « مجمعه » می گفتند بر روی سر حمل می کردند . روی این مجمعه ها سفره های بزرگ زینتی یا قلمکار می انداختند که درون آنها دیده نشود . این سفره ها را « مجمعه پوش » می نامیدند . آنچه در این مجموعه ها حمل می شد معمولأ عبارت بود از : چند دست لباس ( ویژه عروس ) ، چند جفت کفش برای عروس و زنان و دختران خانواده عروس ( مانند : مادر ، خواهر ، خاله ، عمه و ... ) ، مقدار قابل ملاحظه ای شیرینی های گوناگون ، قند ، چای ، برنج ، روغن ، زعفران ، صابون ، حنا و ... . در انتهای صف مراسم بارکشان یک یا چند گوسفند و یک یا چند جوال آرد گندم هم می بردند . در پایان مراسم هم آنها با شربت و شیرینی پذیرایی می کردند و به فراخور توانایی خانواده عروس به هر کدام هدیه و انعامی می دانند که بیشتر عبارت بود از مقداری شیرینی و مبلغی پول که در یک دستمال نو ( معمولا ابریشمی ) پیچیده و بسته شده بود . گاهی این مراسم را با نواختن ساز و دهل همراهی می کردند و بر شادی و نشاط آن می افزودند . مراسم عقد یا به اصطلاح محلی عقد بندان معمولا با دو عاقد انجام می شد . عروس روی زین اسب آراسته و یا تختی رو به قبله منتظر عاقد می نشست . شب بعد از مراسم عقد به شب سلام معروف بود و به هدایایی که در این شب می آوردند رونمایی یا روتختی می گفتند . در مراسم عروسی مثل مراسم عقد ، ساعت می دیدند تا زمان برگزاری مجلس عروسی با شکوه و صعد و طالع نیکویی داشته باشد . در مراسم « عروس کشان » یا « عروس بران » ، داماد به همراهی مهمانان به خانه عروس می رفتند و از خانواده عروس اجازه می گرفت و پس به سمت مکان مراسم به راه می افتادند . پیشاپیش مردم هم یک روحانی حرکت می کرد و سوره الرحمن را قرائت می کرد . در پایان جشن عروسی ، گوسفندی را پیش پای عروس ذبح می کردند .

کلمات کليدي :
يادداشت ها (0 مورد)
براي ثبت نظر و مشاركت در گفتگو ،در سايت ثبت نام نمائيد.
 
مراسم عزاداری حَسَنیّه
مراسم عزاداری حَسَنیّه
مدت پادکست : 2:51
بازدید : 1649
مراسم یا عباس یا عباس
مراسم یا عباس یا عباس
مدت پادکست : 0:59
بازدید : 1167
مراسم کفچلزی
مراسم کفچلزی
مدت پادکست : 1:05
بازدید : 1283
ازدواج در خراسان جنوبی
ازدواج در خراسان جنوبی
مدت پادکست : 4:34
بازدید : 1702
عروسی در سرایان
عروسی در سرایان
مدت پادکست : 5:03
بازدید : 4415
چولی قزک
چولی قزک
مدت پادکست : 1:45
بازدید : 1807
مراسم دکوش کردن
مراسم دکوش کردن
مدت پادکست : 1:32
بازدید : 1087
تحویل سال در خراسان جنوبی
تحویل سال در خراسان جنوبی
مدت پادکست : 1:48
بازدید : 986
مراسم عقیقه نوزاد در خراسان جنوبی
مراسم عقیقه نوزاد در خراسان جنوبی
مدت پادکست : 0:32
بازدید : 1363
آوای کار- آجرپزی
آوای کار- آجرپزی
مدت پادکست : 5:00
بازدید : 1353


سفره عقد در گیلان
سفره عقد در گیلان
مدت پادکست : 3:00
بازدید : 1120
افطاری در حرم امام رضا
افطاری در حرم امام رضا
تعداد تصوير : 24
بازدید : 1475
کیسه برات
کیسه برات
مدت پادکست : 1:24
بازدید : 1718
رمضان در فرهنگ مسجد سلیمان
رمضان در فرهنگ مسجد سلیمان
مدت پادکست : 5:26
بازدید : 496
مراسم سنتی
مراسم سنتی 'صلات'
تعداد تصوير : 13
بازدید : 1715