پرورش بلدرچین

پرورش بلدرچین
2.9

15 فروردين 1395

بلدرچین های ژاپنی در زیر كلاس Aves رده Japonica قرار می گیرند از اینرو به اسم Coturnix خوانده می شوند. به طور كلی جایگاه بلدرچین در طبقه بندی بر اساس آنچه ذكر شد به شرح زیر است : Phylum chordate- Sub phylum vertebra- Class Aves- Order califormes- Family phasianidae- Genus corturnix- Sub species japonica- پنج نوع بلدرچین ژاپنی به اسامی زیر وجود دارد : 1) pharach( نوع وحشی ) : این پرنده رنگهای پر مخلوط دارد. همراه با رنگهای سیاه و سایه های مختلف كه تفوق رنگ قهوه ای را دارا می باشند. در بلدرچین نر صورت و گلو قهوه ای و گلو و قسمت بالای سینه دارچینی رنگ می باشد.در ماده صورت و گلو قسمت بالای سینه دارچینی روشن با رنگ سیاه است در حالی كه قسمت پایینی سینه خرمایی رنگ می باشد. پرهای بلدرچین مخلوطی از رنگهای سیاه قهوه ای و حالتهای سایه دار آنها است.قسمت های بالایی و سینه بلدرچین های نر خالدار و قسم های پائینی سینه قهوه ای است . وعلامتهای مشكی دارد در حالی كه قسمت های پائینی خرمائی است. واریته هائی كه بر اساس و الگوی پرها طبقه بندی شده اند زیاد هستند. 2) British Range : نوعی از بلدرچین با پرهای سیاه است 3) English white : نوعی از بلدرچین با پرهای سفید و قسمتهای سیاه است 4) Manchurian Golden : پرنده های به رنگ طلائی یا رنگ گندمی هستند. 5) Tuxedo : این بلدرچین از نوع بلدرچین دو رنگ است. خصوصیات بلدرچین: كلیات: بلدرچین ها پر طاقت و نیرومند و خوش بنیه بوده و می توان در محیطهای مختلف با محدودیت های منطقی آدابته شوند. بلدرچین ها پرندگانی هستند كه سریعا رشد كرده و در عرض حدود 6 هفته به بلوغ می رسند. وزن زنده پرنده بالغ به شرح زیر است : -بلدرچین نر 120 تا 150 گرم -بلدرچین ماده 150 تا 180 گرم -پرورش بلدرچین از سال 1900 میلادی به منظور تهیه گوشت و تخم در كشور ژاپن معمول بوده است. بلدرچین ها تخم زیادی تولید می كنند. بلدرچین های ماده 260 عدد تخم در اولین سال تخمگذاری خود می گذارند روی همین اصل بلدرچین ها كثیر تخم هستند.بلدرچین ها ی ماده معمولا در حدود سن 50 روزگی به اوج تولید تخم می رسند. بلدرچین ها 75 درصد تخم های خود را بین ساعت 3 تا 5 بعد از ظهر تولید بلدرچین در دنیا: تولید بلدرچین در دنیا هم از نظر تولید گوشت و هم از نظر مصرف تخم در افزایش است و این در حالی است كه هنوز هم گوشت و تخم بلدرچین به عنوان غذائی تجملی مطرح می باشد.برای توسعه كیفیت در امریكا بر روی نژادی از بلدرچین كه به اسم Bob White مشهور است كار می شود كه از نظر بزرگی جثه از همتای ژاپنی خویش بزرگتر بوده ولی گوشت آن به لذت نوع ژاپنی نمی رسد. ژنتیك پرندگان به تولید بهتر و اقتصاد رضایتبخش بخاطر تقاضای گسترده انها انجامیده است. آینده تولید بلدرچین در حقیقت چنین به نظر می رسد كه در سراسر دنیا علاقه پرورش دهندگان طیور را به خود جلب نماید. عادی ترین نژاد بلدرچین بخصوص در كشور انگلستان بلدرچین ژاپنی است.وزن متوسط ان 250 گرم و وزن نر ان كمی كمتر است.وزن تخم 14 گرم است.بلدرچین در حدود 200 تخم در سال می گذارد و پرندگان جوان برای مصرف غذائی در حدود سن 40 روزگی با وزن زنده 250 گرم آمده می شوند.جوجه های بلدرچین از بدو تولد بسیار پر تحرك و پر سروصدا بوده و یك جوجه بلدرچین معمولا دارای وزن 6 تا 8 گرم و حداكثر 10 گرم می باشند. پرورش بلدرچین: درجه حرارت مورد نیاز بلدرچین ها- جوجه بلدرچین ظریف و پر تحرك و در بدو تولد فاقدقدرت انطباق با دمای محیط می باشد و در نتیجه حساسیت خاصی در مورد تغییر دمای هوای محیط داشته و به شدت آسیب پذیر می باشد و در روزهای نخستسن تولید دمای 36 تا 38 درجه سانتیگراد توام با هوای تمیز و سرشار از اكسیژن از اهمیت خاصی برخوردار میباشد.بتدریج با افزایش سن جوجه ها از میزان حرارت محیط كاسته می شود و در سن 6 تا 7 هفتگی به 22 تا 24 درجه سانتیگراد كاهش می یابد. جوجه ها تا زمانی كه دما زیر 21 درجه سانتیگراد كاهش نیافته است نیازی به دمای اضافه ندارند و 12 ساعت تاریكی و 12 ساعت روشنایی تا سن 5 هفتگی یعنی زمانی كه بلدرچین ها به پن ها یا قفس های تخمگذاری منتقل می شوند می تواند ادامه پیدا كند. قفس های نر و ماده برای داشتن رشد بهتر بایستی جدا از هم نگهداری شوند.در حالت پرورش روی بسترمساحت 150 تا 180 سانتی متر مربع به ازای هر جوجه بسته به نوع جوجه ها و فصل در نظر گرفته می شود.برای هر جوجه 2.5 تا 3 سانتی متر دان خوری و1،5 تا 2 سانتی متر آبخوری در نظر گرفته می شود.. برای جوجه های بلدرچین تا سن 3 هفتگی 2 سانتیمتر دان خوری و یك سانتی متر فضای مناسب آبخوری ضروری است.برای هرجوجه 75 سانتی متر مربع فضای بسته و 75 سانتیمتر مربع نیز فضای حركت تا سن 3 هفتگی برای بدست آوردن نتیجه مناسب كافی است. برای شروع تغذیه خوب بلدرچین ها می توان به مدت 2 تا 4 روز آب شكر 8 درصد داد. تغذیه بلدرچین: بلدرچین ها به مقدار كافی غذای متعادل شده نیاز دارند. جیره غذایی بلدرچین بایستی حاوی میزان بالا تری از مواد مغذی باشد.بلدرچین ها را می توان بعنوان شروع كننده در سن 0 تا 3 هفتگی و رشد كننده در سن 4 تا 5 هفتگی و تخمگذار یا مادر 6 هفته به بعد تقسیم بندی كرد.كه این مسئله بستگی به میزان رشد و تولید آنها دارد. میزان غذا نیز در این مورد موثر است و بدین ترتیب بایستی غذای كافی به انها داده شود. دوره شروع كننده بحرانی ترین دوره بوده و نیاز به مدیریت خاص و مراقبت های تغذیه ای دارد.تغذیه بلدرچین مثل تغذیه مرغهاست.بلدرچین ها نیز به عنوان شروع كننده، رشد كننده و بلدرچین های تخمگذار یا مادر تقسیم می شوندكه این مسئله به میزان رشد و تظاهر تولیدشان بستگی دارد.برای 3 تا 4 هفته اول بلدرچین ها را بایستی از یك جیره غذایی محتوی تقریبا 27 درصد پروتئین و در حدود 2،750 كیلوكالری بر كیلوگرم انرژی تغذیه نمود.آنهایی كه در مرحله رشد هستند بایستی از یك جیره غذائی باداشتن 24 درصد پروتئین برای تخمگذارها و بلدر چین های مادر با داشتن ME معادل 2،650 كیلو كالری بر كیلوگرم تغذیه نمود. نگهداری و محیط: بلدرچین در یك ناحیه مناسب از نظر درجه حرارت پرورش داده می شود و به سالن رشد در سن 2 تا 3 هفتگی انتقال می یابد. خیلی بهتر است كه از استرس های بیمورد جلوگیری كرده و در زندگی كوتاه بلدرچین آنرا از محلی به محل دیگر جابجا نكنیم.هر سیستمی كه به كار رود تكنیك نگهداری و پرورش بلدرچین مثل مرغ است و دستگاه مادر و قفسها و وسائل مورد استفاده باید با پرورش بلدرچین وفق داده شوند.درجه حرارت زیاد و صحیح برای تولید خوب بلدرچین نقش حیاتی دارد و پرندگان باید در حرارت 35 تا 36 درجه ساتیگراد ( 95 تا 97 درجه فارنهایت) نگهداری شوندكه بتدریج در عرض 3 هفته به 20 درجه سانتیگراد(68 درجه فارنهایت) می رسد كاهش پیدا نماید.شروع خوب حیاتی بوده و بهتر این است كه با غذا و آب در سینی های پلاستیكی شروع كنیم و كمی بعد از آن انها را به فنجانهای اتوماتیك یا نیپلی عادت داده و از وسائل قبلی ترك عادت نمائیم.پرندگان بایستی بمیزان 150 پرنده به ازای هر متر مربع روی كف پرورش داده شوند و در هفته دوم به 100 پرنده در همان فضا برسانند. شدت نور خیلی اهمیت دارد و بایستی در موقع شروع خیلی روشن (60 تا 70 لوكس) بوده و در هفته سوم به 10 لوكس برسد.هنگامیكه روشنائی كاملا كنترل میشود می توان به پرندگان 23 ساعت در روز روشنائی داد ه و بهتر این است كه از سن یك روزگی یك ساعت در شبانه روز تاریكی در نظر بگیریم و انها را به تاریكی احتمالی عادت بدهیم تا در صورت بوجود آمدن تاریكی در ارتباط با خاموشی برق اشكالی پیش نیاید.در مورد پرندگانی كه روی كف پرورش داده می شوند بهترین بستر پوشال یا كاه خرد شده است.در این مورد مواظبت خاصی بایستی صورت گیرد كه بستر در جای خشك انبار شود زیرا رطوبت می تواند سبب بیماری آسپرژیلوز شود و این بیماری تنفسی می تواند به اسانی باعث مرگ بلدرچین ها شود زیرا خیلی حساس تر از غالب پرندگان می باشند. جهت دستیابی به حداكثر میزان تخم 14 تا 16 ساعت روشنائی مورد نیاز است. به طور كلی فضای لازم جهت یك بلدرچین بالغ سطحی به مساحت 20 اینچ مربع می باشد.جالب اینكه میزان تخمگذاری بلدرچین ها در تراكم بیشتر افزوده می شود. پرورش و نیازهای پرورشی بلدرچین ها: آب و دان بایستی به میزان فراوان و كافی در دسترس جوجه های بلدرچین گذارده شود تا خوردن و آشامیدن را بیاموزند در غیر این صورت در اثر گرسنگی و تشنگی تلف می شوند.باید توجه داشت كه در 48 ساعت اول زندگی عدم استفاده از غذا امری نرمال بوده و در این مدت از ذخیره كیسه زرده تغذیه می كنند.در ابتدا دان كه بسیار ریز آسیاب شده بر روی كارتن كفی زیر پای جوجه ها پاشیده می شود و بتدریج از دان خوری هائی به ارتفاع 1،5 تا 2 سانتی متر و عرض 3 تا 5 سانتیمتر استفاده می شود.. به منظور جلوگیری از اتلاف دان شبكه هائی از جنس مفتول بر روی دان خوری ها قرار داده می شود و همین مسئله در مورد آب خوری ها هم بایستی رعایت گردد تا از غوطه ور شدن جوجه ها و خفگی انها جلوگیری شود.استفاده از كارتن كفی و یا برزنت در زیر پای جوجه ها از لغزیدن آنها و ابتلاء به عارضه در رفتگی فمور جلوگیری می كند.بهترین روش پرورش بلدرچین استفاده از باتری و قفسهایی است كه برای این منظور ساخته شده اند.جوجه ها ایتدا به مدت 3 هفته در قفسهای ویژه ای نگهداری می شوند كه شرایط خاصی از نظر دما و تغذیه برای آنها اعمال می شود و پس از این دوره آنان به قفسهای دیگر منتقل می شوند كه معمولا این قفسها از 5 طبقه تشكیل شده اند ودان خوری و آبخوری در طرفین این قفسها تعبیه گردیده است و جوجه بلدرچین ها با توجه به گردن درازی كه دارند به راحتی می توانند از آب و غذا استفاده نمایند.روش استفاده از بستر مناسب نیست. روش متداول در ایران كه چندان رضایت بخش نیست این است كه جوجه ها را به مدت 6 روز در سبد های پلاستیكی كوچك (به ازای هر سبد 50 تا 60 جوجه) نگه می دارندو سپس آنها را بر روی بستر منتقل می كنند كه انتقال جوجه ها از سبد بر روی بستر منجر به تلفات 1،5 تا 2،5 درصدی می گردد.هر چه مدت نگهداری جوجه ها در سبدهای پرورش بیشتر باشد جوجه ها آمادگی بیشتری برای زندگی پیدا می كنند. در حالی كه روشنایی 24 ساعته باعث تسریع بلوغ جنسی می گردد و روشنایی 16 تا 18 ساعته سبب تاخیر در آن می شود.قفسهایی كه جهت نگهداری بلدرچین های تخمگذار می شوند از مفتول هایی تشكیل شده كه مانع خروج بلدرچین از قفس می شوند و فاصله مفتول های كف قفس از یكدیگر 10 تا 15 میلیمتر بوده كه مدفوع پرنده براحتی بر روی سینی یا نوار نقاله زیر قفس می ریزد و داری یك شیب ملایم بوده كه تخم بلدرچین بر روی آن لغزیده و درخارج از قفس قرار می گیرد. سطح مورد نیاز جهت هر بلدرچین تخمگذار در قفس 150 سانتی متر مربع می باشد. در صورتیكه بلدرچین های تخمگذار در روی بستر پرورش پیدا می كنند بایستی جهت تخمگذاری از تله های تخمگذاری استفاده نمود.این تله ها بایستی با پوشال نرم و یا كاه پوشانده شوند و در آغاز دوره تخمگذاری بایستی آنها را به تخم كردن درون این تله ها عادت داد.بدین منظور بایستی كارگر مربوطه عموما در ساعت شروع تخمذاری كه معمولا در ساعت نزدیك به غروب می باشد مرتبا در میان آنان بگردد و تخمهائیكه در روی بستر قرار دارند برداشته و درون تله ها قرار دهد چون دیدن تخم در روی بستر بلدرچین ها را به تخمگذاری در روی بستر ترغیب می كند.آخرین جمع آوری تخم باید در حدود ساعت 9 شب انجام گردد در غیر این صورت این كار باید در صبح روز بعد انجام شود. تولید مثل بلدرچین: بلدرچین های اهلی در تمام فصول سال به هنگامی كه سن آنها بین 10 تا 20 هفته است تولید مثل می نمایند.ماده ها هر 16 تا 24 ساعت بمدت 8 تا 12 ماه تخم می گذارند.تخمها بایستی برای هچ شدن 4 روز بعد از وارد كردن نرها در گله (یك نر برای 3 ماده)و تا 3 روز بعد از اینكه جنس های نر و ماده از هم جدا شدند جمع اوری شوند.وزن متوسط تخم حدود 10 گرم است این تعداد در حدود 8 درصد وزن بدن بلدرچین ماده در برابر 3 و 1 درصد برای مرغ و بوقلمون است. هر بلدرچین ماده بنظر می رسد كه تخمهائی با یك خصوصیت طرح پوسته یا رنگ می گذارد. بعضی از گونه ها فقط تخم سفید می گذارند.جوجه های جوان وزنشان 6 تا 7 گرم است. بهنگامی كه هچ می شوند دارای رنگ قهوه ای با نوارهای زرد هستند.باروری بطور مشخص در پرندگان مسن تر كاهش پیدا می كند .نسبت سفیده به زرده 39 به 61 است پورسانتاژ زرده بیشتر و پورسانتاژ سفیده در بلدرچین كمتر از تخم مرغ است. تكامل جنینی بلدرچین ها ی اهلی بوسیله نور كنترل می شود.نگهداری پرنده در تاریكی مداوم تقریبا به ممانعت كامل رفتار جنسی و تولید تخم منجر می شود.در حالی كه نگهداری پرنده ها در نور مداوم به میزان بالائی از تولید تخم به هنگام سال اول و با رسیدن تولید به مرحله توقف در پایان سال دوم می انجامد.مرغها در حدود 75 درصد تخمهایشان به هنگام صبح می گذارند در حالیكه بلدرچین ها همانگونه كه ذكر شد 75 درصد تخم روزانه خود را در ساعت 3 تا 6 بعد از ظهر می گذارند.بلدرچینها در حدود سن 6 هفتگی به تولید می آیند. تحت شرایط ایده آل بلدرچین هادرحدود250 تا 300 تخم در سال می گذارند. انتخاب بلدرچین های مادر: انتخاب بلدرچین های مادر معمولا بر اساس بازرسی،وزن و شرایط بهداشتی صورت می گیرد. احتیاج اصلی این است كه پرنده ها در سلامت كامل بوده و یكنواختی خوبی را نشان دهند.پرندگان را می توان از لاینهای توصه شده و شناخته شده با توان تخمگذاری خوب قابلیت زنده ماندن و قابلیت هچ شدن خوب تهیه نمود. این مسئله از اهمیت زیادی برخوردار است كه از جفت گیری بلدرچین های منسوب بیكدیگر در طول اجرای برنامه تولید مثل اجتناب نمود.با استفاده از روش تولید مثل متقاطع و گفتن نرها و ماده ها از خانواده های دیگر جفت گیری بلدرچین های منسوب به یكدیگر جلوگیری می شود و معیاری از برای هیبرید قدرتمند تامین می شود و خصوصیات خوب باقی می مانند، عاقلانه این است كه حداقل 6 لاین و ترجیحا لاین های بیشتری را حفظ كرد تا به این برنامه كمك شود. هچ شدن جوجه بلدرچین ها تخم های بلدرچین بی نهایت ظریف هستند و بایستی با دقت زیاد گرفته شوند.بسیاری از پرورش دهندگان بلدرچین ترجیح می دهند كه تخم ها را قبل از ذخیره سازی در محلول سالمسازی غوطه ور سازند در اینصورت محل نگهداری بایستی بین 16 تا 20 درجه در نظر گرفته شود.رطوبت نسبی نباید كمتر از 75 درصد باشد. طرز اداره ماشین به شرح زیر است: در شروع كا درجه حرارت بایستی 37،5 در جه و رطوبت 30،6 باشد در سن 15 روزگی درجه نسبی به 90 درصد افزایش حاصل نماید. درجه حرارت بایستی به 37،2 در زمان خارج كردن تغییر پیدا كند و رطوبت نسبی 80 درصد بایستی در نظر گرفته شود. تخم ها را بایستی روزانه 7 بار برگرداند و این در صورتی است كه ماشین برگرداننده اتوماتیك نباشد. دمای عملی برای جوجه كشی بلدرچین ها دمای عملی برای جوجه كشی بلدرچین مطابق جدول زیر است دماسنج مرطوب دماسنج خشك دوره (روز) دستگاه 31 37،7 1-14 ستر 32،2 37 15-18 هچر علل پایین بودن هچ : علل پایین بودن هچ در جدول زیر خلاصه شده است: * تخم بی نطفه: -نا مناسب بودن نسبت نر به ماده -نا ماسب بودن جفت گیری -مرگ خیلی زود جنین به خاطر وضعیت بد ذخیره سازی *مرگ جنینی: -نا مناسب بودن و بالا بودن بیش از حد دمای انكوباتور یا پایین بودن آن -بیمار بودن گله مادر -گاز دادن اشتباه و نقص در تهویه *هچ زودرس: -دمای خیلی پایین در دستگاه -رطوبت خیلی پایین در دستگاه -دیر هچ شدن -دما و رطوبت بسیار بالا *مرگ جنین كاملا رسیده: -رطوبت خیلی پایین در طول مدت جوجه كشی -بزرگ بودن سلول هوائی -دما و رطوبت خیلی بالا -بالانس نبودن جیره گله مادر یا كمبود مواد معدنی *جوجه های چسیبده: بالا بودن میزان co2 در دستگاه هچ -مرگ جوجه ها بعد از نوك زدن -پایین بودن رطوبت و نامناسب بودن جریان هوا *جوجه های خیس یا نا سالم بودن ناف: -رطوبت خیلی بالا -كاسته شدن رطوبت پس از هچ *جوجه های آب بدن از دست داده -جوجه ها هچر را دیر ترك كرده اند -رطوبت خیلی پایین -ذخیره سازی تخمهای جوجه كشی: تخم های جوجه كشی باید كاملا در دمای زیر نقطه فیزیو لوژیك ذخیره شوند (23،9 درجه).دمای مناسب برای ذخیره سازی 12،8 تا 15،5 درجه می باشد.برای یك جوجه كشی خوب میزان رطوبت توصیه شده 75 تا 80 درصد است.رطوبت نسبی بالا منجر به افزایش رشد قارچها می شود كه این خود سبب آلودگی تخمها می گردد.بیشترین زمان نگهداری تخم جوجه كشی تحت دمای لازم و رطوبت 5 تا 7 روز است و مقدار بیشتر از ان روی جوجه كشی اثر معكوس دارد و اگر لازم باشد كه تخم ها بیش از یك هفته نگهداری شوند بایستی چرخانیده شوند.این چرخانیدن برای جلوگیری از چسبیدن نطفه به پوسته لازم است. برای تمیز كردن تخم ها از كاغذ سمباده یا پارچه تمیز پشمس استفاده می شودبه طوری كه به پوسته نازك آنها آسیب نرسد از تخم های كثیف نباید برای جوجه كشی استفاده كرد. آلودگی تخم ها از زمان تخمگذاری آغاز می شود بنابراین تولیدات روزانه تخم بایستی قبل از ذخیره شدن گاز داده شوند. انكوباسیون و هچ شدن: تكثیر موفقیت امیز بلدرچین ها در دوره قبل از انكوباسیون شروع می شود.تخم ها بایستی روزانه چند بار جمع اوری شده و با دقت زیاد نگهداری شوند زیرا تخمهای بلدرچین خیلی نسبت به آسیبهای وارده بر پوسته حساس هستند.قبل از انبار كردن تخمهای هچ شونده بایستی تحت تاثیر گاز فرمالدئیه بمدت 20 دقیقه قرار داده شوند و سپس ذخیره سازی در درجه حرارت 15،5 در جه با رطوبت 80 درصد بمدت 7 تا 10 روز انجام شود. یك انكباتور با با ناحیه هچری كثیف منبع مهمی از آلودگی و بیماری است.با استفاده از تركیب آمونیاك چهارتایی(Quaternary Ammonium) یا برخی ضد عفونی كننده های تجاری بایستی واحدها به خوبی شستشو و ضد عفونی گردند. فقط تخم های تمیز را كه در مواجهه با بخورها بوده اند بایستی مورد استفاده قرار داد.به عبارت دیگر تخمها را می توان در عرض 12 ساعت بعد از اینكه در داخل انكوباتور قرار داده شدند بخور داد.برای بخور دادن 25 گرم پرمنگنات پتاسیم را در یك ظرف سفالی یا لعابی ریخته و سپس 35 میلی لیتر فرم آلدئید را برای هر متر مكعب فضای انكوباتور به آن اضافه می نمایند.از انكوباتورهایی كه Forced power هستند در صورتی میتوان استفاده نمود كه باد بزن كار كند و وانتیلاتورها به هنگام بخور دادن بایستی بسته باشند و بعد از 20 دقیقه هواكش ها را می توان باز نمود.رطوبت در این مرحله بایستی بالا باشد و درجه حرارت بین 20 تا 30 درجه مناسب است.دوره انكوباسیون بین 17 تا 18 روز بستگی به گونه و روشهای عملی تغییر می كند.تخمها بایستی به گونه ای در سینی قرار داده شوند كه انتهای بزرگ آنها در بالا باشد و میزان چرخانیدن تخم باید هر 2 تا 4 ساعت یكبار باشد.در روز چهاردهم یا زودتر جابجا كردن تخم ها به سینی ها بایستی دنبال شود كه در این حالت برای برگرداندن بعدی علامتگذاری می شوند. هچر جداگانه ای بایستی با گرمای 37،2 با رطوبت 70 درصد مورد استفاده قرار گیرد.هچر باید كاملا بسته برای تمام پروسه های هچ باقی بماند تا جوجه های بلدرچین در روز 17 یا 18 از انكوباسیون خارج شوند. تخم ها را می توان پس از 14 روز انكوباسیون یا زود تر به سینی های هچ انتقال داد جوجه ها را بعد از 18 روز انكوباسیون به دستگاه جوجه كشی انتقال می دهند.بلدرچین ها در مقایسه با مرغها ظریف تر بوده و نیاز به مراقبت بیشتری در 2 هفته اول زندگییشان دارند. پرورش بلدرچین: شرایط انكوباسیون: به سبب كوچكی تخم بلدرچین و ترد و شكننده بودن پوسته آن از سینی های جوجه كشی استفاده می شود.در هر خانه 2 تخم قرار داده می شود. نگهداری طولانی تخمها ی نطفه دار بر قابلیت هچ آنها تاثیر منفی دارد لذا توصیه می شود كه تخمهای بلدرچین نهایتا 14 روز در اطاقی با دمای 10 تا 15 در جه و رطوبت نسبی 75 درصد نگهداری شوندو عملا با آب پاشی كف اتاق میتوان به رطوبت مطلوب رسید.درجه حرارت مناسب جهت انكوباسیون تخمهای بلدرچین 37،5 تا 37،2 درجه می باشد.نطفه بلدرچین در دمای 39 و بالاتر از ان بیش از چند ساعت دوام نمی آوردو میمیرد و لذا تنظیم درجه حرارت دستگاه جوجه كشی اهمیت زیادی داشته و حرارت پائین تر از اپتیمم(بهینه) سبب طولانی تر شدن زمان انكوباسون تخم می گردد. به طور كلی زمان انكوباسیون تخم بلدرچین با توجه به تاثیر فاكتورهای رطوبت و درجه حرارت بین 16 تا 18 روز میباشد و در شرایط مناسب 70 درصد تولدها در روزهفدهم صورت می گیرد.در پایان روز چهاردهم تخم بلدرچین ها از دستگاه ستر به دستگاه هچر منتقل می شوند.دمای 37،5 درجه و رطوبت 70 درصد ستر و دمای 37 درجه و رطوبت 85 درصد به هچ 75 درصد منجر می شود. بالاترین راندمان مربوط به نطفه دار بودن تخمهای بلدرچین یك گله در بلدرچین های 3 تا 5 ماهه می باشد وبنا براین بلدرچین های گله مادر در هر 6 ماه یكبار حذف شده و گله دیگری جایگزین می شود.در شرایط طبیعی و بدون استفاده ار نوردهی مصنوعی بلدرچین ها بین ماههای فروردین یا شهریور و به طور متوسط 50 تا 100 عدد تخم می گذارند اما با اعمال یك تغذیه مناسب و نور دهی مطلوب لانه تا 280 عدد تخم تولید می كنند.وقتی در بعضی از بلدرچین ها در 24 ساعت 2 عدد تخم گذاشته می شود مدت نور دهی مصنوعی معمولا بین 14 تا 18 ساعت می باشد. در آغاز سن تخم گذاری فاصله زمانی بین دو تخم 24 تا 30 ساعت بوده و بتدریج با افزایش سن آنها این زمان كوتاهتر می شود. وزن یك تخم بلدرچین 9 تا 10.5 گرم یعنی 7 درصد وزن بدن بلدرچین می باشد یك بلدرچین ماده در سال 2 تا 3 كیلو گرم یعنی 20 برابر وزن خودش تخم تولید می كند.بلدرچین های ماده معمولادر سنین 35 تا 50 روزگی شروع به تخمگذای می كنند و در سن 13 هفتگی به پیك تولید می رسند.باروری با افزایش سن كاهش می یابد.از گله های جوان برای داشتن باروری خوب حدود سن 10 تا 13 هفتگی استفاده می نمایند.نسبت 3 یا 4 نر در برابر 20 ماده در سیستم قفس باروری بالائی را بدست می دهد.باروری به تدریج افزایش پیدا می كند و در 4 یا 5 روز پس از وارد شدن نر به گله به اوج خود می رسد و بعد از آن باروری تا 3 روز پس از جدا كردن نرها به حالت ثابت باقی می ماند از چهارمین روز افت شدیدی در باروری ایجاد شده و تا دوازدهمین روز پس از جدا کردن نرها افت می کند. پرورش صنعتی بلدرچین: وجود ویژگی های مناسب همچون رشد سریع ، بلوغ زودرس ، تولید تخم بالا ، کوتاهی فاصله میان نسل ها ، بالابودن تراکم پرورشی در واحد سطح ، ارزان بودن جیره مصرفی ، حساسیت کم نسبت به بعضی از بیماری های طیور ، قیمت بالای تولیدات که شامل گوشت و تخم می باشد و به خصوص بازگشت سریع سرمایه سبب شده است تا جمع زیادی به پرورش صنعتی این پرنده روی آورند . مهمترین نکاتی که سبب صنعتی شدن پرورش این پرنده شده است به شرح زیر می باشد : میزان رشد سریع : میزان رشد این پرنده در حدود ۵/۳ برابر سریعتر از دیگر طیور اهلی می باشد . بلوغ جنسی سریع : در حدود سن ۵۰ – ۴۰ روزگی بلدرچین های ماده در پیک تولید هستند . تولید تخم بالا : در صورت پرورش صحیح ، این پرندگان در سال اول تولید توانایی تولید ۲۶۰ تخم را دارا می باشند . کوتاه بودن فاصله میان نسل ها : توان بلدرچین در تولید ۴ – ۳ نسل در سال اول تولید این امکان را برای محققین فراهم آورده است تا از آن به عنوان پرنده ای آزمایشگاهی استفاده نمایند . دوره انکوباسیون کوتاه : جوجه کشی تخم این پرنده ۱۸ – ۱۷ روز طول می کشد . تراکم بالای پرورش : با توجه به اینکه جثه این پرنده کوچک و نیز به سطح آبخوری و دانخوری کمتری احتیاج دارد در مقایسه با دیگر پرندگان تعداد پرنده بیشتری در واحد سطح میتوان پرورش داد . واکسیناسیون کمتر : با توجه به اینکه گونه های بلدرچین در برابر برخی از بیماری های رایج طیور حساسیت کمتری دارند در نتیجه به واکسیناسیون کمتری احتیاج دارند . برگشت سریع سرمایه : با توجه به اینکه سن بلوغ بلدرچین ۵۰ – ۴۰ روزگی می باشد در نتیجه می توان گوشت و تخم این پرنده را سریع به بازار عرضه نمود . ارزش غذایی بالای گوشت و تخم بلدرچین در کشور ما بعد از انقلاب برای اولین بار پرورش بلدرچین در استان یزد آغاز گردید که به صورت مجتمع شامل واحد مادر ، گوشتی ، بسته بندی و جوجه کشی اداره می گردد . بلدرچین دارای گوشتی با پروتئین بالا و درصد چربی کمتری می باشد که برای کودکان و بیماران بسیار سودمند و مفید می باشد . تخم بلدرچین بیضی شکل می باشد که وزن آن ۱۵ – ۸ گرم و رنگ آن معمولا سفید با خال های سیاه یا قهوه ای تا آبی و زرد نخودی مایل به سبز می باشد . الگوی تخم و رنگ تخم بلدرچین منحصر به فرد است و منبع خوبی از ویتامین ها (به جز ویتامین c ) می باشد . کیفیت تخم بلدرچین بالاو میزان کلسترول آن از تخم مرغ کمتر است . تعیین جنسیت جوجه بلدرچین از سن ۱ روزگی صورت می گیرد که این کار نیازمند افراد آموزش دیده و ماهر می باشد . اما از سن ۳ هفتگی می توان نرها و ماده ها را به وسیله رنگ پر های ناحیه سینه از یکدیگر تشخیص داد. پرهای سینه ای نرها به رنگ قرمر مایل به قهوه ای و ماده ها به رنگ خرمائی سوخته ( خاکستری با نقاط سیاه رنگ ) روی آنها می باشد . وزن جوجه های تازه هچ شده در حدود ۱۰ – ۵ گرم می باشد که درسن ۵۰ – ۴۰ روزگی به بلوغ می رسند . وزن بلدرچین های نر بالغ ۱۵۰ – ۹۰ گرم و ماده ها ۱۸۰ – ۱۱۰ گرم می باشد . همچنین تعداد کروموزوم های بلدرچین ۷۸ می باشد که شش جفت آنها کروموزوم های بزرگ ، شش جفت متوسط و ۲۷ جفت میکروکروموزوم می باشند که کروموزوم های جنسی از نوع بزرگ می باشند . جوجه کشی : تخمگذاری بلدرچین ها از بعد از ظهر شروع و در غروب پایان می پذیرد که بر اساس فصل ، شرایط آب و هوائی و برنامه کاری جمع آوری تخم ها چندین بار در طول این مدت صورت می پذیرید . دمای مناسب محل ذخیره سازی تخم ها ۵/۱۵ – ۵/۱۲ درجه سانتیگراد و با رطوبت ۸۰ – ۷۵ % می باشد که این شرایط برای ذخیره تخم ها در مدت زمان ۷ – ۵ روز است . قبل از قرار دادن تخم ها در داخل در دستگاه ستر باید تخم های آلوده را به وسیله کاغذ سمباده یا پارچه پشمی سفت به آرامی تمیز و در محلول گرم ( ۳/۴۳ درجه سانتیگراد ) ضدعفونی کرد . سپس آنها را در دمای ۱/۲۱ درجه سانتیگراد و رطوبت ۷۵ % به مدت ۲۰ دقیقه به نسبت ۲۰ گرم پرمنگنات پتاسیم و ۴۰ سی سی فرمالین گازدهی می نمایند . سپس تخم ها را در داخل دستگاه ستر قرار می دهند . پرورش جوجه : دمای آغازین جهت پرورش جوجه بلدرچین در زیر مادر مصنوعی و در بالای سر جوجه ۳۵ درجه سانتیگراد می باشد که این دما هر چهار روز یک بار ۸/۲ – ۵/۲ درجه کاهش می یابد تا به ۲۱ درجه سانتیگراد برسد . معمولا برای هر جوجه ۱۵۰ سانتیمتر مربع فضا تا سن ۳ هفتگی در نظر می گیرند . استفاده از آب شکر ۸ % در ۳ – ۲ روز اول نتیجه خوبی را در بر خواهد داشت . برای جوجه بلدرچین ها تا سن ۳ هفتگی ۲ سانتی متر دانخوری و ۱ سانتی متر آبخوری به ازاء هر قطعه در نظر می گیرند . در دو هفته اول نوررسانی ۲۴ ساعته می باشد که پس از آن تا ۱۲ ساعت کاهش می یابد . پرورش نیمچه :معمولا از دو روش برای پرورش بلدرچین استفاده می شود : ۱ – بستر ۲ – باتری که اخیرا مورد استفاده قرار می گیرد که دارای مزایایی همچون تعداد جوجه بیشتر در واحد سطح ، نیروی کار کمتر ، بهداشت بهتر ، سهولت در حذف ، درمان و پیشگیری و استفاده بهتر از سطح می باشد . دمای مورد نیاز نیمچه ها ۲۸ – ۲۱ درجه سانتیگراد می باشد و از ۱۲ ساعت نور تا سن ۵ هفتگی که بلدرچین ها به قفس های تخمگذاری منتقل می شوند بهره می برند . برای رشد بهتر ، نرها و ماده ها جدا از یکدیگر پرورش داده می شوند . در این سن در بستر به ازاء هر نیمچه ۱۸۰ – ۱۵۰ سانتیمتر مربع بسته به نوع جوجه وفصل در نظر می گیرند . برای هر جوجه ۳ – ۵/۲ سانتیمتر دانخوری و ۲ – ۵/۱ سانتیمتر آبخوری در نظر می گیرند . در صورت استفاده از آبخوری نیپل ، هر نیپل برای ۱۵ پرنده در نظر گرفته می شود . پرورش بلدرچین مادر : در حالت تجاری بلدرچین ها در قفس های توری به ظرفیت ۲۰ تا ۳۰ و حتی ۴۰ بلدرچین پرورش داده می شوند . معمولا به ازاء هر بلدرچین ۲۰۰ – ۱۵۰ سانتیمتر مربع فضا در قفس در نظر گرفته می شود . مقدار فضای دانخوری ۳ – ۵/۲ سانتیمتر به ازاء هر قطعه می باشد . مقدار فضای آبخوری معمولا عامل محدود کننده ای در سیستم قفس نیست . قفس ها معمولا تا ۸ ردیف نصب می شوند . سن فروش بلدرچین ها معمولا ۱۸ – ۱۷ هفتگی می باشد . بیماری ها : بلدرچین معمولا به بیماری های زیر حساسیت بیشتری دارد : ۱ - مارک : که واکسیناسیون آن در سن ۲۰ روزگی و با تزریق در ناحیه گردن صورت می گیرد . ۲ - نیوکاسل : که واکسیناسیون آن همزمان با مارک به صورت قطره چشمی صورت می گیرد و هر ۳ ماه یک بار به صورت اسپری مصرف می گردد . ۳ - آبله : که واکسن آن در ۸ -۶ هفتگی مصرف می گردد . از دیگر بیماری هایی که بلدرچین را درگیر می نماید می توان به کوکسیدیوز ، کانی بالیسم ، سالمونلا ، ورم روده ای قرحه ای و برونشیت اشاره کرد . ▪ درصد تلفات بلدرچین در سنین مختلف به قرار زیر می باشد : ۱۰- ۱ روزگی : ۲ % ۱۰ روزگی تا شروع تخمگذاری ۲% دوره تخمگذاری (۱۰ ماه ) ۱۵% پرورش بلدرچین اهمیت گوشت و تخم بلدرچین از نظر پزشکی امروزه به اثبات رسیده که گوشت و تخم این هم از لحاظ تغذیه ای و هم از لحاظ درمانی حائز اهمیت می باشد که در مورد آن توضیحات ذیل را ارائه می دهیم: از جمله عناصری که می توان به عنوان عوامل دخیل در مسائل فیزیولوژیک و بیوشیمی بدن از آنها یاد کرد. گروه اصلی است که گروه اول شامل عناصر کربن، هیدروژن، اکسیژن، نیتروژن و گوگرد است که سازنده اجزای اصلی مولکول های بدن هستند که معمولا از طریق آب، چربی ها، پروتئین ها و کربوهیدراتها وارد بدن می شوند که به دلیل داشتن نسبت قابل توجهی پروتئین و مقداری چربی در لاشه بلدرچین از حضور آنها در بدن با خوردن گوشت این پرنده مغذی اطمینان حاصل نمود. دسته دوم عناصر معدنی هستند که دارای اهمیت فوق العاده ای هستند زیرا در صورتی که در طول روز نتوانیم بیش از 100 میلی گرم از آنها را وارد بدن نمائیم مسلما با یکسری اختلالات عصبی که مخصوصا در صورت کمبود سدیم، پتاسیم، کلسیم در بدن ایجاد می شود مواجه می شویم چراکه در اثر کمبود عناصر یادشده در عملکرد بخش حساس اعصاب یعنی پمپ های سدیمی اختلال عمل ایجاد می شود و در موارد شدید با فلج تمام یا قسمتی از بدن به صورت موقت مواجه هستیم. عناصر این دسته شامل فسفر، کلسیم، منیزیم، سدیم، پتاسیم و کلراید هستند. مهمترین گروه و عناصری که به ویژه در مبحث تغذیه انسان با بلدرچین می توان به آن اشاره کرد گروه عناصر کمیاب هستند که در اکثر آنها به وفور انسان در گوشت این پرنده خوش نقش یافت می شوند که شامل کروم، مس، ید، آهن، منگنز، مولیبدن، سلنیم و روی است که به مقادیر بسیار کم برای انسان در روز اکتفا می شود. عناصر دسته چهارم را فاکتور می گیریم زیرا هیچگونه عملکرد مهم و خاصیت و نقشی را در بدن آدمی ایفا نمی کنند و تنها در تغذیه حیوانات جایگاه خود را حفظ نموده اند. عناصر دسته پنجم نیز با توجه به اینکه عناصری سمی برای انسان به شمار می روند لیکن ما در اینجا به آنها توجه خاصی داریم زیرا این عناصر به میزانی در حد صفر در محصولات بلدرچین حضور دارند که شامل سرب و جیوه هستند پس علاوه بر خواص محصولات بلدرچین این پرنده از نظر عناصر برای یک فرد سالم عاری از ضرر و زیان است. که این عناصر به میزان بسیار کم و کمیاب هرکدام در یک ماده غذایی که معمولا گران قیمت نیز هستند جمع شده اند مثل فسفر که در میگو موجود است ولی اکثر این مواد مثل کبالت، مس، روی، سلنیوم، آهن و عناصر دیگر مانند فسفر و کلسیم به راحتی در کلکسیون بلدرچین خام یافت می شود. در پزشکی به ماده ای عنوان ماده غذایی ضروری اطلاق می شود که با حذف آن از جیره غذایی انسان در بدن انسان از نظر فیزیولوژیک اختلال ایجاد شود و با بازگشت آن ماده غذایی تمام علائم ایجاد شده ناشی از کمبود آن برطرف شود. برای هر انسان در هر شرایطی که باشد حدود 40 عنصر عالی و معدنی ضروری شناخته شده که انرژی را باید بدان اضافه نمود. گوشت پرنده: گوشت این پرنده به اعتقاد حکیم مومن وعلوی به شرط پخته بودن بسیار سهل الهضم است همچنین کباب شده آن سنگین است در صورتی که طبخ آن به همراه ترشی و وروغن باشد کباب آن را بسیار لذیذ می نماید. طبق گفته حکیم بزرگ پارسی شیخ ابوعلی سینا این پرنده چون خربق می خورد و طبع آنرا دارد پس به دلیل اینکه خود خربق برای درمان تنگی نفس مفید است پس نتیجه حاصل می شود که بلدرچین برای این بیماری علاج است. مضرات گوشت بلدرچین: از جمله مضراتی که می توان برای مصرف گوشت این پرنده ذکر کرد این است که در صورت افراط در مصرف گوشت آن امکان ایجاد جوش های پوستی و خارش آنها می باشد که البته می توان آنرا به حساسیت های شخصی مربوط به گوشت این پرنده مربوط کرد که تنها منحصر به بلدرچین نمی باشد واگر با روغن و ترشی صرف شود این عیب نیز مرتفع می شود. فوائد گوشت و تخم بلدرچین: به طور خلاصه می توان خواص گوشت این پرندئه پرجنب و جوش را به صورت تیتروار به عوامل زیر تقسیم نمود: 1- کمک به جلوگیری از تنگی نفس یا آسم و مفید برای معلولین 2- تحریک قوای تناسلی و تمایلات جنسی به ویژه با مصرف تخم پرنده و دافع سودا 3- پیشگیری از بیماری های خونی 4- سهل الهضم است چون بافتی نرم دارد. 5- دافع مواد رادیواکتیو 6- تخم آن قابل استفاده برای اشخاصی است که تخم مرغ برایشان منع شده. 7- قابل استفاده برای اطفال شیرخوار. 8- باعث دفع فلزات سنگین، مواد زائد و سرطان زا از بدن می شود. 9- سنگ کلیه و مثانه را خرد می کند. 10- گوشت پرنده مغذی بوده و بدن را سالم نگه می دارد. 11- دفع بیخوابی به دلیل وجود عناصر کمیاب 12- دافع ناراحتی روانی و ضعف اعصاب به دلیل وجود عناصر کمیاب به دلیل داشتن ویتامین های گروه B 13- گوشت پرنده پس از طبخ به دلیل وجود سلول های پیچیده پیوندی متلاشی نمی شود و پرنده ترکیب خود را حفظ می کند. 14- اسیدهای آمینه کمیابی که در سایر پروتئین ها یافت نمی شود در گوشت این پرنده وجود دارد و برای ترمیم بافت های از دست رفته افراد مسن بسیار مفید است. 15- گوشت آن برای بیماری های فشارخون نیز تجویز می شود. 16- برای دوران بارداری و شیردهی و سنین رشد کودک بویژه کم خونی مفید است. 17- تنظیم دوره خواب و بیماری هیپوتالاموس مغز 18- تنظیم سیستم قلبی و گوارش 19- استحکام عضلات و استخوان ها 20- افزایش چربی این گوشت برای افراد حساس عاری از ضرر است. 21- این محصولات بویژه تخم بلدرچین برای تغذیه نوزادان و رشد کودکان توصیه می شود. 22- تخم پرنده غذایی کم حجم است پس یک غذای کامل مغدی با حجمی کم را در بر می گیرد و می تواند برای کودکان در حال رشد و افراد پر سن و سال که دیگر توان روزهای جوانی را دارا نمی باشند مفید است. 23- به قول حکما گوشت و تخم آن دارای طبع گرم است و برای رفع سردی مفید است. 24- برای درد مفاصل مفید است. 25- تخم بلدرچین حاوی مقادیر زیادی کارتن است که سبب خوشمزه شدن آن می شود. 26- محصولات بلدرچین هیچگونه حساسیتی را برای اشخاص حساس با توجه به طبع گرم آن ایجاد نمی کند. 27- برای درمان بیماری هایی که جراحات آنها در کبد و کلیه هاست مفید است.


يادداشت ها (0 مورد)
براي ثبت نظر و مشاركت در گفتگو ،در سايت ثبت نام نمائيد.
 
سندروم تونل کارپال
سندروم تونل کارپال
مدت ويدئو : 4:56
بازدید : 43
نشانه های مصرف مواد مخدر
نشانه های مصرف مواد مخدر
مدت ويدئو : 3:43
بازدید : 104
نظریه نسبیت اینشتین به زبان ساده
نظریه نسبیت اینشتین به زبان ساده
مدت ويدئو : 4:42
بازدید : 224
الکترونیک دانشگاه تهران
الکترونیک دانشگاه تهران
مدت ويدئو : 05:16
بازدید : 640
فوت و فن خانه داری
فوت و فن خانه داری
مدت ويدئو : 02:52
بازدید : 1741
همه ...
10 علامت مسموم شدن خون( سپتیسمی)
10 علامت مسموم شدن خون( سپتیسمی)
مدت پادکست : 6:01
بازدید : 329
خواص انار
خواص انار
مدت پادکست : 3:14
بازدید : 1352
سلفی و قسمت چپ صورت
سلفی و قسمت چپ صورت
مدت پادکست : 2:02
بازدید : 288
دراگون فروت
دراگون فروت
مدت پادکست : 4:45
بازدید : 160
کاهش مصرف برق یخچال و فریزر
کاهش مصرف برق یخچال و فریزر
مدت پادکست : 2:22
بازدید : 447
همه ...
سنگ ماه
سنگ ماه
تعداد تصوير : 8
بازدید : 1681
سنگ مرمر
سنگ مرمر
تعداد تصوير : 16
بازدید : 2981
سیلیس و منگنز عبدل آباد
سیلیس و منگنز عبدل آباد
تعداد تصوير : 9
بازدید : 1169
جنگنده صاعقه 2
جنگنده صاعقه 2
تعداد تصوير : 12
بازدید : 1481
استرتوکومولوس
استرتوکومولوس
تعداد تصوير : 12
بازدید : 1110
همه ...