کجاوه ترکمن

کجاوه ترکمن
0.5

19 ارديبهشت 1394

کَجاوه اتاقکی است چوبی که بر پشت شتر یا هر چارپای دیگری می‌بندند و یک یا دو نفر در آن می‌نشینند و مسافرت می‌کنند. کجاوه می‌تواند یک اتاقک باشد و روی گرده چارپا قرار گیرد و می‌تواند دو قسمت داشته در دو طرف گرده چارپا آویزان شود. معمولا در قدیم زنان و مردان مهم و صاحب مقام را سوار بر کجاوه می‌کردند و مردان بر پشت چارپا نشسته و سفر می‌کردند. در لغت نامه‌های فارسی در مورد کجاوه شرح کافی داده شده‌است: کجاوه. [ ک َ وَ / وِ ] (اِ) کژاوه. گژابه. کزابه. کزاوه. قزاوه. قژاوه. کجابه. کجبه. کجوه. (فرهنگ فارسی معین). کجابه‌است که به عربی هودج خوانند. (برهان). آنچه بر پشت شتر بندند و دو شخص در آن مقابل یکدیگر نشینند.[۱] (غیاث اللغات). مَحمِل. (منتهی الارب). نشیمن و جایگاهی که بر استر و شتر بار کنند و در هر طرفی یکی بنشیند و در اول کرسی واری از چوب ساختند و باریسمان کجن از پهلوی استر آونگ کردند و در آن نشستند و کژاونگ و کژاوه خواندند چون زاء پارسی با جیم تبدیل می‌پذیرد کجاوه گفتند و او را با باء عربی بدل نمودند کجابه نیز نامیده شد. (از آنندراج). نشیمن روپوش دار مانند هودج که از چوب سازند و یک جفت آن را به یکدیگر بندند و بر شتر و یا استر بار کنند و در هر یک از آن یک کس نشیند و چوپله نیز گویند. (از ناظم الاطباء). دو اطاقک چوبین روباز یا با سایبان که آنها را در طرفین شتر یا استر بندند و در هر اطاقک مسافری نشیند و آن در قدیم وسیله ٔ حمل و نقل مسافران بود. نوعی از کجاوه ، کجاوه ترکمنی است که در زمان های نه چندان دور عروس را در داخل كجاوه ای كه بر روی كوهان یك شتر نصب می شده، نشانده و به منزل داماد می آورده اند. مردها در داخل كجاوه وسایلی همچون تیغ، قیچی، موچین، چخماق (فندك)، جوالدوز، بیز (جوالدوز دسته دار)، چاقو و غیر را نگهداری می كرده اند. زنان و دختران نیز در داخل آن وسایلی همچون آینه، شانه، لوازم زینتی، انگشتر، گوشواره، مچ بند، یونگسه (انگشتانه) قیچی و غیره را نگهداری می كرده اند. كجاوه همیشه دم دست بوده است و آن را از دیوارها و اوق های (ستون های دراز آلاچیق) آویزان می كرده اند. وسایلی كه در كجاوه نگهداری می شده است، تمیز می مانده و در طول سال ها از سوی صاحبش مورد استفاده قرار می گرفته است. دختران وقتی ازدواج می كرده اند، همراه با جهیزه های خود كجاوه هایی را كه با دست های خود بافته بودند، با خود به خانه داماد می برده اند. متأسفانه بافت این كجاوه ها و استفاده از آن در اواسط قرن 20 كم شده و بعدها تقریباً از بین رفته است. این كجاوه ها را در روستاهای واقع در مناطق كوهستانی و روستاهای صحرا نشین به ندرت می شود ملاحظه نمود.


يادداشت ها (0 مورد)
براي ثبت نظر و مشاركت در گفتگو ،در سايت ثبت نام نمائيد.
 
عیدفطر در اردبیل
عیدفطر در اردبیل
مدت ويدئو : 03:15
بازدید : 2188
آرزوی نوروز
آرزوی نوروز
مدت ويدئو : 05:01
بازدید : 1569
شاهنامه خوانی بخشو
شاهنامه خوانی بخشو
مدت ويدئو : 02:30
بازدید : 2764
بووکه بارانه (عروس باران)
بووکه بارانه (عروس باران)
مدت ويدئو : 04:40
بازدید : 2229
همه ...
کیسه برکت
کیسه برکت
مدت پادکست : 1:34
بازدید : 999
سحر ماه رمضان در قدمگاه
سحر ماه رمضان در قدمگاه
مدت پادکست : 3:19
بازدید : 399
سفره حضرت ابوالفضل
سفره حضرت ابوالفضل
مدت پادکست : 2:48
بازدید : 1892
مراسم یاوری در عروسی ترکمنها
مراسم یاوری در عروسی ترکمنها
مدت پادکست : 4:19
بازدید : 3793
مراسم  زنبیل گردانی
مراسم زنبیل گردانی
مدت پادکست : 2:39
بازدید : 564
همه ...
حجله عروس دربندرلنگه
حجله عروس دربندرلنگه
تعداد تصوير : 4
بازدید : 8951
جشن های نوروزی در تبریز
جشن های نوروزی در تبریز
تعداد تصوير : 16
بازدید : 4032
مراسم حلیم پزان
مراسم حلیم پزان
تعداد تصوير : 12
بازدید : 1071
سفره هفت سین در سورانه
سفره هفت سین در سورانه
تعداد تصوير : 1
بازدید : 1168
مردم شناسی كلات
مردم شناسی كلات
تعداد تصوير : 12
بازدید : 2739
همه ...