کجاوه ترکمن

کجاوه ترکمن
1.4

19 ارديبهشت 1394

کَجاوه اتاقکی است چوبی که بر پشت شتر یا هر چارپای دیگری می‌بندند و یک یا دو نفر در آن می‌نشینند و مسافرت می‌کنند. کجاوه می‌تواند یک اتاقک باشد و روی گرده چارپا قرار گیرد و می‌تواند دو قسمت داشته در دو طرف گرده چارپا آویزان شود. معمولا در قدیم زنان و مردان مهم و صاحب مقام را سوار بر کجاوه می‌کردند و مردان بر پشت چارپا نشسته و سفر می‌کردند. در لغت نامه‌های فارسی در مورد کجاوه شرح کافی داده شده‌است: کجاوه. [ ک َ وَ / وِ ] (اِ) کژاوه. گژابه. کزابه. کزاوه. قزاوه. قژاوه. کجابه. کجبه. کجوه. (فرهنگ فارسی معین). کجابه‌است که به عربی هودج خوانند. (برهان). آنچه بر پشت شتر بندند و دو شخص در آن مقابل یکدیگر نشینند.[۱] (غیاث اللغات). مَحمِل. (منتهی الارب). نشیمن و جایگاهی که بر استر و شتر بار کنند و در هر طرفی یکی بنشیند و در اول کرسی واری از چوب ساختند و باریسمان کجن از پهلوی استر آونگ کردند و در آن نشستند و کژاونگ و کژاوه خواندند چون زاء پارسی با جیم تبدیل می‌پذیرد کجاوه گفتند و او را با باء عربی بدل نمودند کجابه نیز نامیده شد. (از آنندراج). نشیمن روپوش دار مانند هودج که از چوب سازند و یک جفت آن را به یکدیگر بندند و بر شتر و یا استر بار کنند و در هر یک از آن یک کس نشیند و چوپله نیز گویند. (از ناظم الاطباء). دو اطاقک چوبین روباز یا با سایبان که آنها را در طرفین شتر یا استر بندند و در هر اطاقک مسافری نشیند و آن در قدیم وسیله ٔ حمل و نقل مسافران بود. نوعی از کجاوه ، کجاوه ترکمنی است که در زمان های نه چندان دور عروس را در داخل كجاوه ای كه بر روی كوهان یك شتر نصب می شده، نشانده و به منزل داماد می آورده اند. مردها در داخل كجاوه وسایلی همچون تیغ، قیچی، موچین، چخماق (فندك)، جوالدوز، بیز (جوالدوز دسته دار)، چاقو و غیر را نگهداری می كرده اند. زنان و دختران نیز در داخل آن وسایلی همچون آینه، شانه، لوازم زینتی، انگشتر، گوشواره، مچ بند، یونگسه (انگشتانه) قیچی و غیره را نگهداری می كرده اند. كجاوه همیشه دم دست بوده است و آن را از دیوارها و اوق های (ستون های دراز آلاچیق) آویزان می كرده اند. وسایلی كه در كجاوه نگهداری می شده است، تمیز می مانده و در طول سال ها از سوی صاحبش مورد استفاده قرار می گرفته است. دختران وقتی ازدواج می كرده اند، همراه با جهیزه های خود كجاوه هایی را كه با دست های خود بافته بودند، با خود به خانه داماد می برده اند. متأسفانه بافت این كجاوه ها و استفاده از آن در اواسط قرن 20 كم شده و بعدها تقریباً از بین رفته است. این كجاوه ها را در روستاهای واقع در مناطق كوهستانی و روستاهای صحرا نشین به ندرت می شود ملاحظه نمود.


يادداشت ها (0 مورد)
براي ثبت نظر و مشاركت در گفتگو ،در سايت ثبت نام نمائيد.
 
پلو افغانی
پلو افغانی
مدت ويدئو : 2:03
بازدید : 65
خانه تكانی
خانه تكانی
مدت ويدئو : 03:21
بازدید : 1558
نوروز در ایران(انگلیسی)
نوروز در ایران(انگلیسی)
مدت ويدئو : 04:32
بازدید : 1120
چک چکو
چک چکو
مدت ويدئو : 03:58
بازدید : 2637
چالنگی مالنگی
چالنگی مالنگی
مدت ويدئو : 02:24
بازدید : 990
همه ...
نقاره زنی
نقاره زنی
مدت پادکست : 2:24
بازدید : 1312
آیین «آیینه تاودانی»
آیین «آیینه تاودانی»
مدت پادکست : 2:23
بازدید : 437
نخل گردانی
نخل گردانی
مدت پادکست : 5:23
بازدید : 1670
طبقه بندی اجتماعی در قوم بختیاری
طبقه بندی اجتماعی در قوم بختیاری
مدت پادکست : 5:07
بازدید : 492
سنت آی گورمک
سنت آی گورمک
مدت پادکست : 1:47
بازدید : 372
همه ...
ذکر خنجر (رقص خنجر)
ذکر خنجر (رقص خنجر)
تعداد تصوير : 8
بازدید : 2653
نوروز خوانی در روستای پنجاب آمل
نوروز خوانی در روستای پنجاب آمل
تعداد تصوير : 20
بازدید : 1702
مضیف بردیه
مضیف بردیه
تعداد تصوير : 8
بازدید : 102
سواگری دام
سواگری دام
تعداد تصوير : 20
بازدید : 52
آیین تعویض پرچم بارگاه منور امامزاده میرعلی لار
همه ...