سکه صفویه

سکه صفویه

04 دي 1392

صفویان دودمانی ایرانی و شیعه بودند که در سال‌های ۸۸۰ تا ۱۱۰۱ هجری خورشیدی (برابر ۱۱۳۵-۹۰۷ قمری و ۱۷۲۲-۱۵۰۱ میلادی) بر ایران فرمانروایی کردند. بنیانگذار دودمان پادشاهی صفوی، شاه اسماعیل یکم است که در سال ۸۸۰ خورشیدی در تبریز تاجگذاری کرد و آخرین پادشاه صفوی، شاه سلطان حسین است که در سال ۱۱۰۱ خورشیدی از افغان‌ها شکست خورد.دوره صفویه از مهم‌ترین دوران تاریخی ایران به شمار می‌آید، چرا که با گذشت نهصد سال پس از نابودی شاهنشاهی ساسانیان ؛ یک فرمانروایی پادشاهی متمرکز ایرانی توانست بر سراسر ایران آن روزگار فرمانروایی نماید. بعد از اسلام، چندین پادشاهی ایرانی مانند صفاریان، سامانیان، آل بویه و سربداران ساخته شدند ، لیکن هیچ‌کدام نتوانستند تمام ایران را زیر پوشش خود قرار دهند و میان مردم ایران یکپارچگی پدید آورند.این دوره یکی از سه مرحله دوران طلایی اسلام و دوره اوج تمدن اسلامی است.صفویان، آیین شیعه را دین رسمی ایران قرار دادند و آن را به عنوان عامل همبستگی ملّی ایرانیان برگزیدند. شیوه فرمانروایی صفوی تمرکزگرا و نیروی مطلقه (در دست شاه) بود. پس از ساختن پادشاهی صفویه، ایران اهمیتی بیشتر پیدا کرده و از ثبات و یکپارچگی برخوردار گردیده و در زمینهٔ جهانی نام‌آور شددر این دوره روابط ایران و کشورهای اروپایی به دلیل دشمنی امپراتوری عثمانی با صفویان و نیز جریان‌های بازرگانی ، (به ویژه داد و ستد ابریشم از ایران) گسترش فراوانی یافت. در دوره صفوی (به ویژه نیمه نخست آن) ، جنگ‌های بسیاری میان ایران با امپراتوری عثمانی در غرب و با ازبکها در شرق کشور رخ داد که علت این جنگ‌ها جریان‌های زمینی و دینی بود. ایران در دوره صفوی در زمینه مسائل نظامی، فقه شیعه، و هنر (معماری، خوشنویسی، و نقاشی) پیشرفت شایانی نمود. از سرداران جنگی نامدار این دوره می‌توان قرچقای خان، الله‌وردی خان، و امامقلی خان را نام برد که هر سه از سرداران شاه عباس یکم بودند. از فقیهان و دانشمندان نامی در این دوره میرداماد، فیض کاشانی، شیخ بهایی، ملاصدرا، و علامه مجلسی نام‌ور هستند. هنرمندان نامدار این دوره نیز رضا عباسی، علیرضا عباسی، میرعماد، و آقامیرک هستند. شاعران بزرگ و نامدار این دوره میتوان به وحشی بافقی، صائب تبریزی، محتشم کاشانی و میر رضی آرتیمانی اشاره کرد صفویان همواره بزرگترین سد در برابر ترکان عثمانی بودند و اندیشه‌ی بازپس‌گیری مرزهای هخامنشیان و اشکانیان و ساسانیان را داشتند. صفویان در جنگ‌های خود با عثمانی‌ها همواره با نام ایران می‌جنگیدند. ترکان عثمانی تا پیش از بیرون رانده شدنشان به دست شاه عباس بزرگ، آذربایجان و قفقاز را به اشغال درآورده و از مردمان این سامان کشتار فراوانی کردند. صفویان فرهنگ، هنر، موسیقی، معماری ایرانی و ادبیات پارسی را گسترش می‌دادند و سرانجام شاه عباس پایتخت خود را به اصفهان جابجا کرد. زبان آذری با شیوه اردبیلی زبان مادری نیای بزرگ صفویان بوده است .سکه های رایج در زمان صفویه از زر و سیم و برنز بود ، ولی در معاملات و داد و ستد بیشتر از سکه نقره و برنز استفاده می شد و سکه های زرین کمتر در دست مردم بود و معمولا در جشن ها و تاجگذاری و اعیاد ضرب می شد. واحد پول در دوران صفوی تومان بود. سکه زر به نام اشرفی و سکه نقره بیستی ، محمدی ، شاهی و عباسی نامیده می شد و سکه های برنزی ، غازی نام داشت که معمولا به آنها فلوس می گفتند. فلوس یا فلس کلمه ای عربی که معادل فارسی آن پشیز ، پول سیاه و یا همان غازی می باشد. این کلمه از ابولوس ( (obulus یونانی ، و ابلوس (obolus) لاتین و ابل ((obole فرانسه گرفته شده است و معادل یک ششم درهم (دراخما = Dracma) است.بر روی سکه های فلوس معمولاً تصاویر مختلفی از حیوانات و پرندگان و اشکال بروج دوازده گانه و گاهی نیز عکس شخص یا شیئی را دارد و در بعضی موارد پشت سکه اسم و تاریخ ضرب را نیز می توان مشاهده نمود. هر سال سکه مسی جدیدی برای نوروز و یا موقع تعویض حاکم جدید به ضرب می رسید و بدین ترتیب قیمت سکه های مسی در نزدیکی نوروز پایین می آمد و پادشاه و حاکم وقت از این راه استفاده می بردند. بطوریکه گفته می شد سکه های جدید مسی را هر کیلویی دو عباسی خریداری کرده و آنرا دوباره تبدیل به سکه های مسی جدید کرده و از این راه چهار برابر استفاده می بردند و در عین حال مملکت را از داشتن پول زیاد غیررسمی حفظ می کردند. اغلب بعد از عوض شدن و ضرب سکه مسی جدید قیمت سکه مسی قدیمی به نصف می رسید. بر روی سکه های صفوی نام و القاب شاهان به صورت جملاتی که ارادت و وابستگی آنها را به ائمه اطهار و امامان شیعه می رساند و همچنین تاریخ و نام شهری که سکه در آن ضرب شده ، نقش گردیده است. از زمان شاه عباس دوم اغلب عناوین و القاب به صورت اشعار فارسی نوشته شده و این یکی از ابداعات و نوآوریهای جالبی است که در سکه های ایرانی قبل از صفویه سابقه نداشته است. خط روی سکه های شاهان اولیه صفوی نسخ و سپس نستعلیق است. پشت سکه ها نیز جمله شهادتین ، علی ولی الله ، نام دوازده امام یا چند تن از ائمه در حاشیه و بندرت نام ضرابخانه نوشته شده است.


يادداشت ها (0 مورد)
براي ثبت نظر و مشاركت در گفتگو ،در سايت ثبت نام نمائيد.
 
روغن حیوانی
روغن حیوانی
مدت ويدئو : 04:28
بازدید : 1462
بی‌بی غار لارستان  فارس
بی‌بی غار لارستان فارس
مدت ويدئو : 5:38
بازدید : 210
حمام دیلمان
حمام دیلمان
مدت ويدئو : 2:07
بازدید : 265
عشایر کوهستان الوند
عشایر کوهستان الوند
مدت ويدئو : 4:56
بازدید : 157
همه ...
تاریخ صنعتی گیلان
تاریخ صنعتی گیلان
مدت پادکست : 3:47
بازدید : 919
جام سیمین تخت جمشید
جام سیمین تخت جمشید
مدت پادکست : 3:06
بازدید : 5
ماهی قرمز در سفره هفت سین
ماهی قرمز در سفره هفت سین
مدت پادکست : 3:12
بازدید : 1170
حجاب و تاریخچه ی آن در ایران باستان
حجاب و تاریخچه ی آن در ایران باستان
مدت پادکست : 2:12
بازدید : 73
آسیاب دستی
آسیاب دستی
مدت پادکست : 3:34
بازدید : 1928
همه ...
حسینیه یزدی های مقیم زاهدان
حسینیه یزدی های مقیم زاهدان
تعداد تصوير : 8
بازدید : 1787
پنجشنبه بازار میناب
پنجشنبه بازار میناب
تعداد تصوير : 16
بازدید : 5153
یاران انقلاب
یاران انقلاب
تعداد تصوير : 20
بازدید : 983
نمادهای نوروزی ارگ سمنان
نمادهای نوروزی ارگ سمنان
تعداد تصوير : 8
بازدید : 2256
یزد در سال 57
یزد در سال 57
تعداد تصوير : 16
بازدید : 1024
همه ...